Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Κριτική της Marietta Lefa για το βιβλίο " Τ’ αηδονιού το δάκρυ " του Γιώργου Τζιτζικάκη

 " Τ’ αηδονιού το δάκρυ " 
Συγγραφέας :Georgios Tzitzikakis 
Εκδοσεις:Ωκεανίδα

Λίγα λόγια για το βιβλίο :

Ένα βρέφος που αργοσβήνει, μια κατάρα που πρέπει να λυθεί τρεις φορές, άνθρωποι που δοκιμάζεται το κουράγιο τους και ψυχές κυνηγημένες επί σαράντα χρόνια. Ο Γιώργης και η Κωστούλα είχαν ρισκάρει τα πάντα για να σωθεί η μικρή τους κόρη, η Κλειώ, και παρ’ όλα όσα τους βρήκαν η αγάπη τους δεν λύγισε στιγμή. Ένας χρησμός, μια αυτοθυσία και ένας ύπουλος εχθρός φυλακίζουν τον Γιώργη, αφήνοντας την Κωστούλα να μεγαλώσει μόνη την κόρη της απέναντι σε μια κατάρα που κάθε φορά ξετυλίγεται πιο δυνατή. Τριάντα χρόνια μετά η Κλειώ ζει παγιδευμένη σ’ έναν γάμο που βυθίζει τη ζωή της σε κινούμενη άμμο, ώσπου κάποτε αφυπνίζεται και θεριεύει το αγρίμι της ψυχής της. Άραγε η ζωή αλλάζει αν το θελήσεις; Σε δεύτερους ρόλους, η κυρα-Δήμητρα με το αλλήθωρο μάτι της, ο γέροντας Τυροθόδωρας με τις συμβουλές του, ο Σήφης με το άσβεστο μίσος του και η καλόγρια Σταυροκατίνα πλέκουν όλοι μαζί το κρητικό υφαντό της οικογένειας Αηδονάκη. Μυστικά, χρησμοί, επαναστάσεις, λυτρωμοί, θαύματα, μαντινάδες, μπαλωθιές, χοροί και γύρω όλα να μοσχομυρίζουν άρωμα από ζεστό ψωμί, λάδι και ρίγανη. Η απίστευτη ιστορία της οικογένειας Αηδονάκη – ένας ζωντανός θρύλος στα Χανιά.





Κριτική για το βιβλίο :

Ακομη και πληγωμενα τα αηδονια κελαηδουν της ελεγε ο πατερας της Κλειως ο Γιωργης και εμαθε η Κλειω να γελα ακομη και οταν πονουσε,καποτε πονουσε απο αγαπη,καποτε απο την αδικια και καποιες αλλες φορες φωναζε σαν το αγριμι γιατι δεν ηξερε πως να διαχειριστει τον αντρα της τον Αντωνη,εκλαιγε χωρις να ακουγεται η Κλειω μεχρι που εφτασε στο απροχωρητο και τοτε ξεσπασε και ενοιωσε αναλαφρη οπως τοτε που την κρατουσε ο πατερας της και χορευανε στα Χανια.Γεννημενη στα Χανια απο τον Γιωργη και την Κωστουλα πηρε αγαπη,γινανε γλεντια και ξαφνικα ερχεται η καταρα να πεσει στο σπιτικο τους,για να σπασει η καταρα θαπρεπε να μαθει ο Γιωργης γιατι γινονται ολ'αυτα και ξαφνικα βρισκεται ο Τυροθοδωρας και τον στελλει σε ενα μοναστηρι,εκει μιλα με την καλογρια Σταυροκατινα και τον χρησμο που του λεει τι πρεπει να κανει για να σπασει την καταρα.Ολο το βαρος πρεπει να το παρει πανω του και αρχιζει ν'ανεβαινει τον Γολγοθα χωρις να ξερει πότε και αν θα τα καταφερει μεχρι το τελος.Ο Σηφης γινεται στενος κορσες και του κανει την ζωη μαυρη,τοσο του ιδιου οσο και της Κωστουλας και της Κλειως,ασβεστο μισος εχει ο Σηφης για τον Γιωργη αλλα τα υπομενει ολα για χαρη της οικογενειας του και της καταρας που στεκεται πανω απο τα κεφαλια τους.Ποσα μπορει ν'αντεξει καποιος? τι πρεπει να κανει για να βρει ξανα το χαμογελο το αγαπημενο του αηδονακι? Ενας χορος στην αυλη του σπιτιου του,ενα δακρυ αλμυρο που το φιλησε η κωστουλα και μια μαντιναδα εμελλε να ειναι η αρχη για τα βασανα τους.
Θαρρεις πως σε φοβουμαι εσέ
μα γω τροζογελάω
έκαμα χρόνια να στηθώ,
και μπλιό μου δεν πονάω


https://www.youtube.com/watch?v=4cYVm_1Pua0

Marietta Lefa


http://www.oceanida.gr/site/index.php?option=com_k2&view=item&id=731:%CF%84%E2%80%99-%CE%B1%CE%B7%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%8D-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%AC%CE%BA%CF%81%CF%85&Itemid=119

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου