Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Άποψη για το βιβλίο : " Χωρίς αερόσακο " του Γαβριήλ Αλεξάνδρου

" Χωρίς αερόσακο " 



Συγγραφέας:  Γαβριήλ Αλεξάνδρου
Εκδόσεις : Ιωλκος




Λίγα λόγια για το βιβλίο :


Στην Αμερική ο Αλέξανδρος γνώρισε το διωγμό στα δεκαοκτώ του όταν ένα παγωμένο βράδυ του Νοέμβρη βρέθηκε στο δρόμο. Μετά από βάναυσες δυσκολίες θα κατάφερνε, όχι μόνο να βγει αλώβητος, αλλά και να πετύχει.
Μια μοιραία γνωριμία τον έσπρωξε στον κόσμο της μουσικής. Εκεί θα τον περίμεναν απίστευτες διαδρομές που θα του αποδείκνυαν ότι ήταν ένας ευλογημένος άνθρωπος, που στις πιο αντίξοες στιγμές του, μπορούσε να βρίσκει από μηχανής θεούς που θα του συμπαραστέκονταν, αναπληρώνοντας το κενό ενός ανύπαρκτου πατέρα.
Μετά από χρόνια, πριν τα 30 του, κι ένα χρόνο μετά από τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα του, θα ανακάλυπτε και τη φριχτή, πικρή αλήθεια πίσω από το επίθετό του…
Ο Γαβριήλ Αλεξάνδρου στο βιογραφικό μυθιστόρημα «Χωρίς αερόσακο» ταξιδεύει τους αναγνώστες με ασφαλιστικές δικλείδες, πολύτιμες εμπειρίες, έρωτα, ακραία συναισθήματα, μεθυστικές μυρωδιές, ανεξίτηλα σημάδια, που κάνουν τη ζωή το συναρπαστικότερο ταξίδι…











Η άποψη της  Marietta Lefa :


Προσπαθω εδω και ωρα να σκεφτω τι θα εκανα αν με εδιωχναν απο το σπιτι μου? Δεν ειμαι στη χωρα που μεγαλωσα,ειμαι σε μια Χωρα που λεγετε ΑΜΕΡΙΚΗ.....το πιο ευκολο να γινω αστεγη,πρεζονι,πληρωμενη συντροφος.....οσα μπορειτε να φανταστειτε ολα μα ολα γινονται στην χωρα με τις ...μεγαλες ευκαιριες....κι ομως διαβασα μια βιογραφια που με πονουσε σε καθε του σελιδα αλλα ταυτοχρονα χαιρομουν γιατι εβλεπα οτι δεν πηγαιναν χαράμι τα ονειρα που εκανε μικρος ο Αλεξανδρος!!! Οσα ατομα γνωρισε στη πορεια της ζωης του μεχρι που αποφασισε καποτε να γυρισει στη Ελλαδα του σταθηκαν σε ολες τις δυσκολες του στιγμες που δεν ηταν και λιγες!!! Χαιροταν την καθημερινοτητα χωρις να ξερει τι του ξημερωνει η επομενη,,,,αν ειχε να φαει,αν ειχε λεφτα για βενζινη ( για την αγαπημενη του σοκολατα) οπως αποκαλουσε το αυτοκινητο του....πονεσε,κουραστηκε,απογοητευτηκε απο ατομα που θαπρεπε να ηταν διπλα του....βρηκε ομως αγαπη,θαλπωρη και συμπαρασταση που του εδωσαν δυναμη,κουραγιο και πεισμα να κανει τα ονειρα του πραγματικοτητα!!! Αν δεν βρεθεις σ'αυτη την χαωδη πολη που λεγεται Νεα Υορκη δυσκολα θα καταλαβεις πως μπορει καποιος να μην πεσει σε παγιδες...κι ομως τελειωνοντας το βιβλιο που δεν τολμησα να το αφησω απο τα χερια μου μεχρι να το τελειωσω,εκλεισα την τελευταια σελιδα με ανακουφιση λεγοντας ενα μεγαλο ευχαριστω,ενα μπραβο στον συγγραφεα γιατι εδωσε μαθημα ζωης σε πολλους που τα παρατανε με την πρωτη δυσκολια!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου