Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ" του ΖΑΝ ΚΡΙΣΤΟΦ ΓΡΑΝΖΕ απο τις εκδόσεις ΚΑΛΕΝΤΗ με την ματια της ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΟΡΦΑΝΟΥ


 Η προσωπική μου άποψη για το βιβλίο.
Φοβερή πλοκή, δυο υπέροχοι ήρωες με τις αδυναμίες τους και τα πάθη τους. Ιστορία που ξετυλίγεται υπέροχα, ανατροπές, μυστήριο, δράση και αρκετή τροφή για σκέψη.
Ένα βιβλίο με βάθος και προεκτάσεις, όπου το Κακό μας χαμογελά απειλητικό μέσα από τις διάφορες σύγχρονες εκδοχές του: Ναζί, δικτάτορες, βασανιστές, παιδεραστία .Ανατριχιάζει κανείς στις αναφορές περί βασανιστηρίων και δεν μπορεί να μην αναρωτηθεί αν όντως έτσι έγινε στα αλήθεια...Και επειδή μέσα του το πιστεύει δεν μπορεί παρά να μην νιώσει λύπηση για την κατάντια του ανθρώπινου είδους, να μην νιώσει την δυσάρεστη για άλλη μια φορά έκπληξη για το που μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη κτηνωδία...Θυμώνει για τα όσα δεν ξέρουμε, που γίνονται πίσω από τις πλάτες μας και που δεν μας αποκαλύπτουν πότε οι κυβερνήσεις και τα κράτη μας, βαφτίζοντας τα όλα...<<καλό για την πατρίδα>>. Τα μεγάλα πολιτικά συμφέροντα σε όλο τους το μεγαλείο παντού και πάντα. Μεγάλο σε όγκο, με αγωνία , ανατροπές, εκπλήξεις, ιστορικές ενδιαφέρουσες αναφορές, αλλά ως εκεί.Δεν ήταν για μένα το βιβλίο που θα χαρακτήριζα τέλειο, συναρπαστικό, αστυνομικό μυθιστόρημα. Και θα σας πω γιατί...που δεν άρεσε σε μένα. Καταρχήν με κούρασε σε πάρα πολλά του σημεία. Στις αναφορές του σε όλες αυτές τις υπηρεσίες, στους μουσικούς ορούς που χρησιμοποιεί και που με έκανε να νιώθω υποχρεωμένη να τους ξέρω και χαζή που δεν τους ήξερα, οι περιγραφές και οι αναφορές σε τεχνικές πολεμικής τέχνης...μαι ται , οι εκκλησιαστικοί όροι και τα τόσο περίπλοκα ονόματα εκκλησιών και οδών που μόνο κάτοικοι της Γαλλίας θα καταλαβαίνανε εντελώς θεωρώ....και αυτό που με << χάλασε>> περισσότερο ήταν το ότι ήξερα σχεδόν από την αρχή τον δολοφόνο...δεν ήξερα γιατί σκοτώνει, εντάξει στα θετικά του αυτό, κρατάει την αγωνία και το ενδιαφέρον, αλλά εγώ προσωπικά θέλω να ψάχνω και να αναρωτιέμαι μέχρι τέλους, να βάζω στοιχήματα με τον εαυτό μου για το ποιος είναι ο δολοφόνος και γιατί.... Επίσης το τέλος του προσωπικά μου φάνηκε λίγο υπερβολικό και κατά σημεία άχαρο. Σαν να διάβαζα πολεμική αναφορά σε κάποια μάχη. Και πάλι όλες αυτές οι ονομασίες όπλων που μόνο στρατιωτικοί θεωρώ ότι ίσως και να τις γνωρίζουν... Και ενώ μέχρι λίγο πριν την τελευταία πράξη η εξελικτική πορεία της υπόθεσης σε αφήνει με το στόμα ανοικτό, στο τέλος υπάρχει ένα κλείσιμο που δεν απογειώνει το κείμενο, και αφήνει θα έλεγα,ένα κενό στον αναγνώστη.Πρόκειται για ένα αρκετά καλό θρίλερ που απλώνει τα πλοκάμια του σε διάφορους τομείς της πραγματικότητας και σε μεγάλο βαθμό ικανοποιεί τους λάτρεις και μη του είδους. Εμένα με άφησε μέτρια ικανοποιημένη. Μου άρεσαν πολύ περισσότερο << η αυτοκρατορία των λύκων>> και τα << πορφυρά ποτάμια>>.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου