Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

Κριτική απο την Piskitzis Michael Anastasia Dimakopoulou για το βιβλίο : Το σπίτι στον κάτω Αιγιαλό

Το σπίτι στον κάτω Αιγιαλό
Συγγραφέας : Ειρήνη Καλαμάρη - Νικολάκη
Εκδόσεις : Διοπτρα



Λίγα λόγια για το βιβλίο :


1881… Άνοιξη… Η Χίος βυθισμένη στη γλυκιά μακάρια γαλήνη της, ταράζεται συθέμελα -ισοπεδώνεται- από τον καταστροφικό φονικό σεισμό. Τούτος ο ανείπωτος «χαλασμός», έτσι έμεινε στην ιστορία, εκτός από ερείπια, κονιορτό και θάνατο, στιγμάτισε ανεξίτηλα το ριζικό των ηρώων μας, την οικογένεια του Ηλία και της Φραγκώς.
Όλα είναι εδώ: Αγωνία, ελπίδα, απαντοχή, καρτερία, αυταπάτη, ζήλια, φθόνος, μίσος, αγάπη, έρωτας, απόγνωση, γέννηση, θάνατος.
Όλα είναι εδώ: Όλα όσα υφαίνουν το θαύμα μα και την τραγωδία της ύπαρξης…





Η κριτική για το βιβλίο :




Πώς μπορεί η κατάρα και το ανάθεμα, να προκαλέσουν αλλεπάλληλα χτυπήματα και εν τέλει το ξεκλήρισμα και την εξολόθρευση μιας ολόκληρης οικογένειας? Να λειτουργήσει ως το τέλμα στο οποίο θα βυθίσει μοιραία όλα τα μέλη της οικογένειας, με απώτερο σκοπό την ολοκληρωτική τους καταστροφή? Και όμως ,στο δυνατό,αλλά και ανατριχιαστικό για μένα-λόγω των αλλεπάλληλων θανάτων-μυθιστόρημα Το σπίτι στον Κάτω Αιγιαλό της Ειρήνη Νικολάκη-Καλαμάρη περιγράφεται με άκρως λυρικό τρόπο,το πώς η βαριά κατάρα που εξαπέλυσε η Ευτέρπη,άνοιξε τους ασκούς του αιόλου,στα μέλη της οικογένειας της Φραγκώς.
Αφορμή, ο καταστρεπτικός σεισμός του1881, που ισοπέδωσε ολόκληρο το νησί της Χίου. Η συγγραφέας περιγράφει με ολοζώντανες εικόνες,που πολλές φορές καθρεφτίζουν και την εκάστοτε διάθεση των ανθρώπων της ιστορίας,τον αγώνα τους να ορθοποδήσουν,αλλά και την μοιραία κατάληξη μιας οικογένειας,που παρά την αρχοντική καταγωγή, την ομορφιά και την χάρη που διαθέτουν τα μέλη της,γίνεται έρμαιο μιας κατάρας ή μιας σειράς ανεξήγητων και απίθανων συμπτώσεων.
Εντυπωσιάστηκα από το γλαφυρό ύφος, την λογοτεχνική και λυρικη γλώσσα της συγγραφέας, που πραγματικά αγνοούσα,αλλά διαβάζοντας την υπόθεση και έχοντας προταθεί στο παρελθόν από κάποιον βιβλιόφιλο,αποφάσισα να το ξεκινήσω. Το αποτέλεσμα με δικαίωσε με τα όμορφα λογοτεχνικά μοτίβα και τις ολοζώντανες εικόνες.Συγκίνηση και έντονη αγωνία με κατέκλυσαν για την μοίρα αυτών που χάθηκαν,αλλά και αυτών που έμειναν πίσω. Το προτείνω λοιπόν ανεπιφύλακτα,χωρίς κανέναν ενδοιασμό, σε όλους τους απαιτητικούς αναγνώστες!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου