Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Κριτικη της Maria Kleanthous Kouzapa για το βιβλίο : " ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ " του Φίλιππου Γαλιάσου

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

Συγγραφέας : Φίλιππου Γαλιάσου
Εκδόσεις : Momentum



Λίγα λόγια για το βιβλίο :

Πώς φαντάζεστε την Κόλαση; Ως φλεγόμενο τόπο αιωνίων βασανιστηρίων; Ως κήπο αιώνιας ηδονής; Ως πικρή εξορία; 
Ο ήρωας στην πρώτη νουβέλα τού Φίλιππου Γαλιάσου, μαθαίνει την απάντηση πηγαίνοντας υποχρεωτικές "διακοπές στην Κόλαση", και είναι εντελώς απρόβλεπτη... Και για να γίνουν ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, πρέπει να "διαολογιστεί" και να επιλέξει μεταξύ Παραδείσου, Κόλασης και Γης.
Ο Φίλιππος Γαλιάσος δημιουργεί με σατιρικό χιούμορ και ανατρεπτική διάθεση, ένα "κολασμένο" κείμενο για τα ερωτήματα τής ύπαρξης και την ανθρώπινη φύση, για το μυστήριο του θανάτου και το ακόμα μεγαλύτερο μυστήριο της ζωής .






Η άποψη της Maria Kleanthous Kouzapa για το βιβλίο :


Από την πρώτη στιγμή ξεχώρισα κάτι ιδιαίτερο στη γραφή του Φίλιππου Γαλιάσου! Ποιος είπε ότι τα βαθιά νοήματα της ζωής πρέπει πάντα να δίνονται με ύφος πομπώδες και σοβαρό. Μπορούν κάλλιστα να δοθούν με τον τρόπο του Φίλιππου, ενώ κάνεις υποχρεωτικές Διακοπές στην Κόλαση!....
Ένα βιβλίο που πραγματεύεται θέματα ζωής...θέματα θανάτου...θέματα ζωής μετά θάνατο. Ο 
Ιάσωνας/ψυχή μαζί με τον Σιγκ/ξεναγό-διαχειριστή, μας ξεναγούν σε μια ανατρεπτική και επιθυμητή κόλαση. Ο Ιάσωνας ρωτά συνεχώς και αναλογίζεται όλα εκείνα τα λάθη που έπραξε εν ζωή, τότε που δεν άφηνε τον εαυτό του να κάνει τις σωστές επιλογές και ο Σιγκ του ανοίγει τα μάτια δίνοντας του τα εφόδια για μια επόμενη ευκαιρία. Ταυτόχρονα ανοίγει και τα δικά μας :
«Κάποιος Ασιάτης φιλόσοφος είχε πει κάποτε ότι αν κάποιος είναι μελαγχολικός ζει στο παρελθόν ενώ αν είναι αγχωμένος τότε αυτό σημαίνει ότι ζει στο μέλλον. Μόνο το παρόν προσφέρει την απαραίτητη γαλήνη, αρκεί να μπορεί κανείς να το απολαύσει.»
Και παρακάτω, μαζί με άλλα, δεν ήταν δυνατόν να αφήσει πίσω το θέμα του σωστού έρωτα. Αυτού που δίνει πραγματική ανάταση στην ψυχή και δεν ικανοποιεί απλώς το ζωικό ένστικτο...
«Το να κρίνεις μόνο με μία από τις πέντε αισθήσεις, είναι από μόνο του αμαρτία. Το να αγγίζεις μόνο, θα σε κάνει λάγνο. Αν όμως μαζί με το άγγιγμα καταφέρεις να μυρίσεις και να γευτείς το σύντροφο σου, το πιθανότερο είναι να καταφέρεις και να τον ερωτευτείς. Το άγγιγμα δεν φτάνει στον έρωτα. Ενώ ο οργασμός είναι μια απλή χημική διαδικασία, ο έρωτας ζητά πολλά περισσότερα από αυτό. Σε τίποτε ο έρωτας δεν συγκρίνεται με μια απλή ερωτική επαφή του στυλ «περάστε, σκουπίστε, τελειώσατε»».....
Και μέσα στο όλο σκηνικό εμφανίζεται ο Χαράλαμπος...η ψυχή που απαρνείται τον εξασφαλισμένο του Παράδεισο για χάριν της αγάπης. Και ποιόν δεν θα συγκινούσε μια τέτοια πράξη! Ιδιάζουσα περίπτωση με μηνύματα παραδεισένια αυτή τη φορά.
Το όλο κείμενο είναι γραμμένο με μια διάθεση χιουμοριστική όσο και φιλοσοφική. Διαπραγματεύεται θέματα ευτυχίας, έρωτα και αγάπης, επιλογών στη ζωή και γενικά υπαρξιακά προβλήματα της ανθρώπινης φύσης. Το δε τέλος, είναι μια σκηνή απέραντης γαλήνης και ελπίδας για τις χαμένες μας ψυχές!!
Χαίρομαι που και πάλι δεν με γέλασε το ένστικτο μου! Απόλαυσα αυτό που διάβασα και σίγουρα θέλω να διαβάσω κι άλλο Φίλιππο Γαλιάσο! Και είμαι σίγουρη πως όταν βρεθώ στη θέση του Ιάσωνα, σε υποχρεωτικές διακοπές, θα ξέρω σίγουρα ποια επιλογή θα κάνω....φτάνει να έχω την πολυτέλεια να έχω αυτές τις επιλογές...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου