Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

ΤΥΧΕΡΗ ΚΛΗΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ "ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΝΤΙΚΡΥ" του Θεοδωρή Δεύτου που μας προσφέρει ο εκδοτικός οίκος ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

ΤΥΧΕΡΗ ΚΛΗΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ 
"ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΝΤΙΚΡΥ"
του Θεοδωρή Δεύτου
που μας προσφέρει ο εκδοτικός οίκος ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ


είναι η 

Ευχόμαστε καλοδιαβαστο στην τυχερη!

Ευχαριτουμε πολυ τον εκδοτικο οίκο και τον συγγραφέα για την προσφορά του βιβλίου!
 

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με τον Θεόδωρο Δεύτο για το βιβλίο "ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΝΤΙΚΡΥ"!

«Κάποτε ήμουν Ελλην Ηπειρώτης, 1914... υποχώρησα και εδέχθηκα να με ονομάσουν βόρειο-Ηπειρώτη το 1923. Μου είπαν έτσι ότι θα εξασφαλίσουν όλα μου τα δικαιώματα... Να μην φοβάμαι. Επεσα και κοιμήθηκα και ξύπνησα το 1945 να ανακαλύψω ότι πλέον ήμουν Μειονοτικός (το τι μειονότητα δεν το λέγαν). Ξανάκοιμήθηκα και ξύπνησα το 1991 Αλβανός. 

Κάποτε ήμουν Έλλην Κύπριος, μου είπαν να δεχθώ ότι υπάρχουν και Τούρκοι στο νησί και δεν είναι σωστό να μην νοιώθουν και αυτοί ίσιοι. Το δέχθηκα, τι κι αν ήταν το ίδιο μου το αίμα εξισλαμισμενο με την βία. Έτσι έπεσα και κοιμήθηκα. Ξύπνησα Ελληνοκυπριος και ο αδελφός μου Τουρκοκύπριος. Τώρα μου λένε να μην λέω πώς είμαι Έλληνας... Κάνει κακό στην ειρήνη και την ευημερία της Ανατολικής Μεσογείου. Έτσι και γω λέω είμαι Κύπριος σκέτο. Νιώθω όμορφα γιατί μου χαϊδεύουν την πλάτη οι ξένοι. 

Κάποτε ήμουν Ίμβριος, Τενέδιος, Κωνσταντινουπολίτης, μου είπαν μην φοβάσαι, έχεις στάτους μειονότητος... Όλα καλά θα πάνε...σήμερα ζω στην Αθήνα. Στο φέισμπουκ μου γράφω τόπο καταγωγής Istanbul, Turkey. Τα ξαδέρφια μου βέβαια ζουν στην Πόλη ακόμα υπό το όνομα Μοχάμεντ και Φατιμά. 

Κάποτε ήμουν Μακεδόνας. Μου είπαν πως αυτό δεν ευχαριστεί τους σχεδιασμούς των φίλων μας των Γερμανών (για τα δυτικά Βαλκάνια - νέα γερμανική γιουγκοσλαβια) και πώς είναι εθνικιστικό. Και γω σαν καλό παιδί που είμαι και που αγαπά όλο τον κόσμο άλλαξα όνομα και ευτυχώς μου επέστρεψα με χίλια ζόρια να λέγομαι Νοτιομακεδόνας. 

 Αλλά θα σας την σκάσω βρε. Για να δείτε ότι είμαι ακόμα καλύτερος απ ότι νομίζετε σκέφτομαι ένα πιο κατάλληλο όνομα: Νομάς». 



Το "ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΈΑΣ" σύνάντησε τον καταξιωμένο συγγραφέα Θοδωρή Δεύτο με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο «Το πέρασμα αντίκρυ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Μιλήσαμε για το ιστορικό μυθιστόρημα και τις παγίδες που κρύβει το συγκεκριμένο είδος, για την τέχνη της αφήγησης στα κείμενα του, αλλά και για ένα φλέγον θεμα που ταλανίζει την Ελλάδα δεκαετίες, όπως το Βόρειο ηπειρωτικό ζήτημα. 

Οι απαντήσεις του πραγματικά καθηλώνουν. Ένας λογοτέχνης του καιρού μας, που δεν φοβάται να πει τα πράγματα με το όνομα τους. Ο Θοδωρής Δεύτος δικαίως έχει κερδισει τις καρδιές των αναγνωστών του.

Ερ1: Κ. Δεύτο σας ευχαριστούμε για το χρόνο σας. Ο τίτλος του νέου σας βιβλίου "ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΝΤΙΚΡΥ" ήταν συμβολικός; Ποια ήταν η αφορμή για να γραφτεί το βιβλίο αυτό; 


Απ: Εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία. Ο τίτλος του νέου μου βιβλίου είναι συμβολικός και ουσιαστικός συγχρόνως, γιατί το όνειρο ζωής για τον κάθε Βορειοηπειρώτη που ζούσε εγκλωβισμένος και καταπιεσμένος από το καθεστώς του Ενβέρ Χότζα στην Αλβανία, ήταν πότε θα περάσει αντίκρυ, πότε δηλαδή θα πατήσει το χώμα της μάνας Ελλάδας. Αυτό, ήταν πόθος και καημός όλων των Ελλήνων που ζούσαν στην Βόρειο Ήπειρο. Αυτό λοιπόν εκφράζει και ο τίτλος. 

Ερ 2: Μετά από μια επιτυχημένη συγγραφική πορεία επάνω σε βιβλία που στηρίζονται σε αλήθειες και ιστορικά γεγονότα, όπως για την Σμύρνη, την Κύπρο, την Κωνσταντινούπολη, τον Πόντο, ήρθε και η σειρά της Βορείου Ηπείρου που είναι και η πατρίδα σας. Γιατί αργήσατε τόσο να γράψετε αυτό το βιβλίο; 

Απ: Όπως είπατε, εγώ έχω καταγωγή από την Β. Ήπειρο. Ο πατέρας μου έφυγε δεκαπέντε χρονών από το χωριό του, την Πολύτσανη του Πωγωνίου, και συνάντησε τον αδελφό του μετά από σαράντα χρόνια, το 1985. Μεγάλωσα λοιπόν σε μια οικογένεια που το μόνο της πρόβλημα και έννοια, ήταν τι κάνει η υπόλοιπη οικογένεια από την άλλη μεριά των συνόρων. Συνεπώς κουβαλούσα ένα φορτίο πολύ μεγάλο σε επίπεδο συναισθηματικό που δεν με άφηνε να γράψω για την δική μου αλησμόνητη πατρίδα. Αυτός λοιπόν ήταν ό λόγος, τα συναισθήματα που με κρατούσαν δέσμιο, με πλημμύριζαν και δεν με άφηναν να εκφραστώ. Ευτυχώς κάποια στιγμή ξεπέρασα αυτό το εμπόδιο. 

Ερ 3: Αν και στο βιβλίο περνάτε αρκετά μηνύματα, θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει ως ιστορικό - πολιτικό θρίλερ. Τι βλέψεις έχετε για το βιβλίο αυτό; Περιμένετε ίσως να αφυπνίσει κάποιες συνειδήσεις; 

Απ: Ασφαλώς το βιβλίο είναι ένα ιστορικό, κοινωνικό και πολιτικό μυθιστόρημα, το οποίο στέλνει πολλαπλά μηνύματα στην Ελληνική κοινωνία. Μια κοινωνία που έχει σχεδόν παντελή άγνοια για το τι σημαίνει Βόρειος Ήπειρος και πως πέρασαν οι 400.000 περίπου Έλληνες γηγενείς που ζούσαν εκεί, μέχρι που άνοιξαν τα σύνορα το 1991 και πλέον διακινούνται ελεύθερα. Μια άγνοια, για την οποία είναι υπεύθυνο αποκλειστικά το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ναι, είμαι σίγουρος, ότι αυτοί οι που θα επιλέξουν να το διαβάσουν θα συγκλονιστούν και θα αναρωτηθούν, κι εγώ τι έκανα, που ήμουν, γιατί με έχουν ρίξει οι πολιτικές ηγεσίες που κυβερνούν αυτό τον τόπο σε λήθαργο; Γιατί αφήσαμε τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου μόνους και αβοήθητους; Δείτε τους Τούρκους πόσο πολύ ενδιαφέρονται για τις δικές τους μειονότητες! Είναι καιρός νομίζω να αφυπνιστούμε, δε το νομίζετε κι εσείς; 

Ερ 4: Πιστεύετε πως οι συγγραφείς θα πρέπει να εκφράζουν την άποψη τους μέσα από τα έργα τους για κοινωνικά ζητήματα; 


Απ: Ασφαλέστατα, τι είναι οι συγγραφείς άνθρωποι που ζούνε στην γυάλα; Ή μήπως δεν πρέπει να εκφέρουμε άποψη, που είναι δυνατόν να δυσαρεστήσει κάποιους αναγνώστες; Τουναντίον, εγώ πιστεύω ότι οι πνευματικοί άνθρωποι από όποιο μετερίζι δρουν θα πρέπει να είναι μπροστάρηδες, να δίνουν τον τόνο και να δείχνουν τον δρόμο. Εμένα με στενοχωρεί ότι ελάχιστοι είναι οι Πανεπιστημιακοί και Ακαδημαϊκοί που τοποθετούνται σε βαριά πολιτικά και εθνικά ζητήματα. Ασχολούνται με τα Ευρωπαϊκά προγράμματα και την καλοπέραση τους. Είναι ΛΑΘΟΣ στάση! 

Ερ 5: Ήρωες με την πραγματική έννοια της λέξης όλα τα πρόσωπα της ιστορίας μας. Πρόσωπα που δεν υποτάσσονται κι'ας υπομένουν τα χίλια μύρια. Πως αισθανόσαστε όταν γράφατε για όλα αυτά τα τραγικά συμβάντα που συνέβαιναν; 

Απ: Πραγματικά ήρωες. Μόνο αν διαβάσει κάποιος αυτό το βιβλίο θα καταλάβει τι συνέβη στην Β. Ήπειρο. Πολλές φορές έγινα ένα μάτσο κουρέλια, πολλές φορές με πήραν τα κλάματα, πολλές φορές σφίχτηκε η καρδιά μου. Κι αυτό γιατί είχα συνομιλήσει με πολλούς ανθρώπους που είχαν κάνει στις πιο σκληρές φυλακές του Ενβέρ Χότζα και μου είχαν διηγηθεί πολύ σκληρά πράγματα, απαίσια βασανιστήρια, εικονικές εκτελέσεις, μερικά από τα οποία θα τα βρουν οι αναγνώστες και στο βιβλίο. 

Ερ 6: Η μεταφορά ιστορικών γεγονότων στο χαρτί, απαιτεί μεγάλη μαεστρία. Εκεί παίζουν οι ισορροπίες, που πολλές φορές εμάς τους αναγνώστες ένα τέτοιου είδους βιβλίο μπορεί να μας κουράσει γιατί απλώνεται πολύ σε ιστορικά στοιχεία. Πως καταφέρνετε εσείς μέσα από τα δικά σας αναγνώσματα τα ιστορικά ταξίδια να τα γράφετε έτσι, ώστε να υπερτερεί το συναίσθημα; 

Απ: Αυτά τα βιβλία απαιτούν πολύ καλή μελέτη της ιστορίας, ώστε να καταλήξεις σε ένα σωστό ιστορικό πλαίσιο και πάνω σε αυτό να κεντήσεις τον μύθο σου. Εγώ προσωπικά φροντίζω να κρατώ τα σημαντικότερα στοιχεία ιστορίας και να μην κουράζω τους αναγνώστες μου με πολλά στοιχεία, τα οποία στο τέλος της ημέρας δεν θα θυμάται ο κουρασμένος πλέον αναγνώστης. Κρατώ τα απαραίτητα, γιατί γράφουμε μυθιστόρημα και όχι ένα ιστορικό βιβλίο. Τόσα όσο χρειάζεται λοιπόν ιστορικά στοιχεία! 

Ερ 7: Τυχαίνει το βιβλίο σας να κυκλοφορήσει παράλληλα με ένα τραγικό συμβάν που συνέβη στην ελληνική μειονότητα της Αλβανίας, και ταλάνισε όχι μόνο τους Βορειοηπειρώτες αλλά και όλους τους Έλληνες. Θα μπορούσατε να μας πείτε την δικιά σας οπτική γωνία του θέματος, και τι θεωρείται αξιομνημόνευτο πάνω στο βορειοηπειρωτικό θέμα; 

Απ: Το πιο σημαντικό και το πλέον τερατώδες για μένα, είναι ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας, και δεν μιλώ για κόμματα, έκρυψε αυτό το μείζον εθνικό θέμα κάτω από το χαλί επί εξήντα χρόνια τώρα. Και ήρθε το περιστατικό του άτυχου Κωνσταντίνου Κατσίφα, για να αφυπνίσει την Ελληνική κοινωνία η οποία όπως σας είπα, πολύ λίγα γνωρίζει για το Βορειοηπειρωτικό και τους Έλληνες που ζουν ακόμη εκεί. Ίσως όμως πιο σημαντικό για μένα είναι, ότι παρά το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι έμειναν εκεί αποκλεισμένοι επί πέντε αιώνες, κατάφεραν να διατηρήσουν στο ακέραιο την εθνική τους ταυτότητα, την γλώσσα και τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Αυτό είναι εντυπωσιακό!!! 

Ερ 8: Με άγγιξε έντονα μια έκφραση σε κάποιο σημείο του βιβλίου. Αναφέρεστε στον πρωταγωνιστή τον Οδυσσέα Νταϊκο. "... μάζευε σιωπές για να ξεσπάσει σε κραυγή!" Ποια είναι η δικιά σας κραυγή που βγάλατε μέσα από αυτό το βιβλίο μετά από τόσες σιωπές, και θέλετε να την ακούσουν και οι αναγνώστες αυτού του βιβλίου; 

Απ: Θέλω να πω στον κάθε Έλληνα και στην κάθε Ελληνίδα, ότι πέρα από την καλοπέραση και τον ευδαιμονισμό μας, υπάρχουν και άλλες υπέρτατες αξίες, με πρώτη την πατρίδα, την σημαία, την ιστορία και τις παραδόσεις του έθνους των Ελλήνων! Ας δώσουμε μεγαλύτερη σημασία σε αυτά, οι καιροί που περνάμε είναι πονηροί. 

Ερ 9: Σας φοβίζει η σκέψη πως... Όπως ακριβώς και οι πολιτικοί μας προτιμούν να εθελοτυφλούν και να σιωπούν για ένα τόσο σοβαρό θέμα, που αφορά την δικιά μας Βόρειο Ήπειρο, να "αγανακτήσουν" κάποιοι αναγνώστες και στην χειρότερη να εισπράξετε αρνητικές κριτικές; 

Απ: Θέλω να σας πω ότι δεν με φοβίζει καθόλου, αν και δεν μου έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο. Και ξέρετε γιατί; Γιατί εγώ δεν κάνω πολιτική μέσα από τα βιβλία μου, καταγράφω νομίζω αντικειμενικά και ρεαλιστικά την κατάσταση. Αν κάποιος έχει επιχειρήματα να ανατρέψει την άποψη που καταθέτω, εδώ είμαι να αντιπαραβάλουμε τα στοιχεία και τις μαρτυρίες. Το μόνο που με προβληματίζει είναι ότι σε αυτή την χώρα, βάζουμε στους ανθρώπους πολύ εύκολα ταμπέλες, όπως λέω και στο βιβλίο μου. Αλλά εγώ είμαι γνωστός στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ότι ανήκω όλη μου την ζωή στο δημοκρατικό τόξο, συνεπώς πρέπει να είναι κάποιος πολύ ακραίος και θρασύς, για να τολμήσει να με πλήξει έτσι όπως το εννοείτε. 

Ερ 10: Πόσο ταυτίζεστε με τον πρωταγωνιστή μας, τον Οδυσσέα Νταϊκο; 

Απ: Ταυτίζομαι σε μεγάλο βαθμό. Έτσι θα αισθανόμουν κι εγώ νομίζω, αν βρισκόμουν στην θέση του. 

Ερ 11: Θα ήθελα να ρωτήσω πολλά γιατί πραγματικά η συζήτηση μαζί σας έχει πολύ ενδιαφέρον, όμως για να μην κουράσω άλλο ούτε εσάς αλλά ούτε και τους αναγνώστες, θα αρκεστώ σε μια ευχή για το νέο έτος! 

Απ: Θέλω να ευχηθώ σε όλους να έχουν υγεία και για την δόλια την πατρίδα να καταφέρει να ορθοποδήσει κάποτε, να βγει από τον φαύλο κύκλο της εξάρτησης και της πολιτικής και οικονομικής υποδούλωσης. Καλές γιορτές σε όλους, ευχαριστώ για την ευκαιρία της επικοινωνίας.


"Ο Δημήτρης Καλαντζής «είναι» ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ της φετινής θεατρικής Αθήνας".

Επισκεφθήκαμε το θέατρο Γκλόρια και παρακολουθήσαμε την παράσταση "ΤΟ ΒΑΛΣ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ". Το έργο αυτό είναι μια μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Jean-Michel Guenassia, σε θεατρική απόδοση της Ελένης Ερήμου και παίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε Παγκόσμια πρώτη. Βασισμένη στις τελευταίες μέρες ενός από τους σημαντικότερους ζωγράφους όλων των εποχών, του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Μυστήριο προκαλεί το πως έφυγε από την ζωή ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης. Η παράσταση μεταφέρετε μέσα από την οπτική πλευρά της γυναίκας που τον ερωτεύτηκε και ήταν μαζί του την συγκεκριμένη χρονική  περίοδο, εκείνης που τόλμησε να δει τον ήλιο χωρίς να τυφλωθεί.
Μετά το τέλος της παράστασης, κατάφερα να απομονώσω τον πρωταγωνιστή Δημήτρη Καλαντζή και του έκανα μια ανάκριση για λογαριασμό του ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ. Έτσι λοιπόν μέσα σε ένα συγκινητικό κλίμα, ξεδίπλωσε και μοιράστηκε άγνωστες πτυχές της ζωής του και περαιτέρω λεπτομέρειες για το ρολο του. 
Απολαύστε τον!

1. Υποδύεστε τον Βίνσεντ Βαν Γκογκ στο Θέατρο Γκλόρια, σε ένα ρόλο που θα συζητηθεί πολύ αυτό το χειμώνα. Μιλήστε μας για το ρόλο σας και τι συναισθήματα νοιωθετε υποδυόμενος μια τόσο σημαντική μορφή της τέχνης;

                                                                                                 Είναι ένα από τα στάδια του τρόπου που 
δουλεύω, το να θέτω ερωτήματα και να βάζω εμπόδια στον εαυτό μου. Το ερώτημα που με απασχόλησε πιό πολύ απ' όλα είναι: "Τι συνέβη τότε; τι ήταν αυτό που εξύψωσε τον Βαν Γκογκ από "τρελό" καλλιτέχνη σε έναν αθάνατο θρύλο;". Ο Βίνσεντ, ελάχιστες φορές απόλαυσε τη γαλήνη στη ζωή του. Οδηγός του ήτανε πάντα το συναίσθημα και η επιτακτική του ανάγκη για έκφραση, η οποία τον ωθούσε να αφοσιώνεται με όλη του την ψυχή στη δημιουργική πράξη. Αυτά και το τρομακτικό του ταλέντο, του έδωσαν την εμβληματική θέση που κατέχει, ανάμεσα σε άλλες τεράστιες μορφές της τέχνης. Όταν καλείσαι να υποδυθείς ένα ιστορικό πρόσωπο, που όμως το έργο του το κατατάσσει πέρα από τα όρια του μύθου, τότε οι εσωτερικές κινητήριες δυνάμεις σου πάνω στη σκηνή, οφείλουν να είναι ισχυρές, διεισδυτικές αλλά και πολύ ευαίσθητες. Έτσι μόνο θα "συλλάβεις" το αιώνιο, το άπειρο, το ιδανικό. Αισθάνομαι, πάνω στη σκηνή, ότι έχω να αντιμετωπίσω κάτι πολύ μεγαλύτερο από εμένα. Ο Βαν Γκογκ, έζησε τη ζωή του με ατσαλένια αυτοπειθαρχία και προικήστηκε απ' τη φύση με ταλέντο αξεπέραστο. Άφησα το ένστικτό μου να με οδηγήσει και οικιοποιήθηκα την ατσαλένια αυτή πειθαρχία, για να μπορέσω να κρατήσω - για λίγο - πάνω στη σκηνή τα πινέλα του Βίνσεντ!!

2. Πιστεύετε ότι έχετε κοινά στοιχεία με τον Βαν Γκογκ; Αν ναι με ποια από τα χαρακτηριστικά του ταυτιζεστε;


"Προσπαθώ, πασχίζω, το κάνω με όλη μου την καρδιά", έλεγε. Με ό,τι καταπιάνομαι, πασχίζω κι
 εγώ... 
Υπέγραφε στους πίνακες του μόνο με το βαπτιστικό του όνομα. Με το μικρό μου όνομα συστήνομαι κι εγώ! ...
Φερόταν αφύσικα κάθε φορά που έπιανε το πινέλο. Δεν θέλω να σας πω πώς ζω στη διάρκεια των προβών!!!... 
Χρησιμοποιούσε τα χρώματα ως οχήματα αισθημάτων για την έκφραση του εσωτερικού του κόσμου και την επικοινωνία με τους γύρω του. Για τους ίδιους λόγους, χρησιμοποιώ την υποκριτική...
Είναι ευτυχής συγκυρία αυτή μου η "συνάντηση" με τον Βίνσεντ. Τα έργα του, ο τρόπος που έζησε τη ζωή του, η "βαρυφορτωμένη" πινελιά του, μου άνοιξαν διάπλατα την πόρτα για έναν καινούργιο μαγικό κόσμο. Δεν ταυτίζομαι με κανένα πρόσωπο. Χαίρομαι πολύ όταν μπαίνω στη διαδικασία να "συνδιαλαγώ" χαρακτήρες με τόσο συμπυκνωμένη έκφραση σκέψεων και συναισθημάτων.

3. Με βάση την αφήγηση της Μαργκερίτ, έχουμε μια άλλη οπτική γωνία σχετικά με το θάνατο αυτού του "ΙΠΤΆΜΕΝΟΥ ΟΛΛΑΝΔΟΎ" όπως τον αποκαλεί. Θεωρεί πως η φυγή του από την ζωή είχε κάτι έντονα αινιγματικό και μυστηριώδες. Πιστεύετε ότι ίσως τελικά ο Βίνσεντ ήταν θύμα ενός κεραυνοβόλου έρωτα και η Μαργκερίτ ακουσίως ή δήμιος του;

    Έτυχε να μιλήσω με τον συγγραφέα του έργου, τον Jean-Michele Guenassia, ο οποίος μου είπε οτι είναι σίγουρος πως ο Βαν Γκογκ δεν αυτοπυροβολήθηκε. Νεότερες μελέτες και έρευνες για τη ζωή του, υποστηρίζουν το ίδιο και δίνουν διαφορετικές εκδοχές για το θάνατό του. Εγώ ακολούθησα τη διαδρομή του Βίνσεντ μέσα από τις δοσμένες συνθήκες του έργου του Guenassia. Μελέτησα τη ζωή του διεξοδικά. Είμαι σίγουρος οτι ο Βίνσεντ, δεν ήθελε μια ζωή χωρίς αγάπη. Μια δύναμη εσωτερική όμως, πολύ ισχυρή, τον έκανε να ονειρεύεται οτι περνάει τις μέρες και τις νύχτες του με τα πινέλα και τα χρώματα στα χέρια του, δουλεύοντας. Και πίστευε, βαθιά μέσα του, πως αν το κατάφερνε αυτό, θα έφτανε στο υψηλότερο σημείο των δυνατοτήτων του, πράγμα που θα καθιστούσε όλα τα άλλα εντελώς περιττά. Και - επιτέλους - θα ήταν ελεύθερος κι ευτυχισμένος. Για έναν άνθρωπο που έχει τέτοια όνειρα, που θυσιάζει ακόμα και την αγάπη στο όνομα της δημιουργίας, δεν νομίζω οτι πρέπει να μας απασχολεί το πως πέθανε. Δεν θέλω να σκέφτομαι πως και γιατί πέθανε ο Βίνσεντ. Μου αρέσει να τον σκέφτομαι μέσα από τα λόγια του: «Κάποτε ο θάνατος θα μας πάει σε άλλο αστέρι.», είπε... Φαντάζομαι οτι εκεί είναι ακόμα... και ζωγραφίζει...!


4. Εκτός από το θεατρικό σανίδι, σας έχουμε δει και σε τηλεοπτικές παραγωγές. Συγκεκριμένα αυτή την περίοδο στην τηλεοπτική σειρά "Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ". Θα ήθελα να μας πείτε τι είναι αυτό που σας κερδίζει. Τηλεόραση ή θέατρο;



    Συμμετείχα στη σειρά του ΑΝΤ1, «Η Επιστροφή». Οι ρυθμοί της τηλεόρασης είναι πολύ εντατικοί. Απαιτείται μεγάλη προετοιμασία και ετοιμότητα. Η σχέση σου με την κάμερα, ακονίζει τα εκφραστικά σου μέσα. Κάνει γνωστή τη δουλειά σου σε ένα ευρύτερο κοινό. Αλλά, κυρίως, όλες αυτές οι συνεργασίες σε γεμίζουν με εμπειρίες  κάτι που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση των μελλοντικών καλλιτεχνικών στόχων. Δεν με κερδίζει κάτι. Δεν είναι το μέσον που είναι σημαντικό για να επικοινωνηθεί μία τέχνη, αλλά η ίδια η τέχνη. Από τη στιγμή που υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για να δουλέψεις και οι άνθρωποι με γνώση για να συμπορευτείς, όλα τα μέσα μπορεί να είναι γοητευτικά. Το ζητούμενο είναι να παραμένουμε συνεπείς απέναντι στην Υποκριτική Τέχνη.





5. Ποια είναι για εσάς η πρόκληση της παράστασης;

     Το να είναι η αφορμή, γι' αυτούς που θα επιλέξουν να τη δουν, για να γνωρίσουν ή να ξανακοιτάξουν τα έργα του Βαν Γκογκ και να περιπλανηθούν στο μαγικό κόσμο των χρωμάτων του. Οι πίνακες του έχουν τη δύναμη να αιχμαλωτίζουν συναισθήματα που ο καθένας μπορεί να ανγνωρίσει μέσα του. Αυτά τα συναισθήματα, είναι η ποίηση που λείπει από τη ζωη μας, είναι το στόμα που φυσάει και καθαρίζει τη σκόνη της ρουτίνας από την καθημερινότητά μας. Είναι αυτό που κάνει τη ζωή μας υποφερτή και δίνει παρηγοριά στους ανθρώπους. Αν καταφέρουμε να το μεταδώσουμε αυτό στους θεατές, θα έχουμε εκπληρώσει μία πολύ σημαντική αποστολή.




6. Με ποιους τρόπους μπορεί ένας ηθοποιός να καταφερει να ερμηνεύσει έναν τόσο απαιτητικό ρολο;


    Ο Βαν Γκογκ ήταν ένας ογκόλιθος της ζωγραφικής, ένα ιστορικό πρόσωπο με τεράστια επιρροή σε όλες τις τέχνες. Μελέτησα εξονυχιστικά τη ζωή και το έργο του και η έρευνά μου αυτή, με οδήγησε στο να δημιουργήσω τρεις άξονες γύρω από τους οποίους έχτισα το ρόλο. Ο πρώτος άξονας είναι η αφοσίωση του στην τέχνη του και ο τρόπος που την προσεγγίζει την ώρα της δημιουργικής του εργασίας. Ο δεύτερος, είναι τα ψυχοσωματικά του νοσήματα και η σωματοποίησή τους. Και ο τρίτος είναι η παρορμητικότητα του χαρακτήρα του και το πως αυτή επηρεάζει τη συμπεριφορά του και τις σχέσεις του με τους ανθρώπους. Όταν κατανοείς κάποιον, τον φέρνεις πιό κοντά σου. Έτσι - μέσα από την έρευνα - αυτός που για τους πολλούς είναι ο Βαν Γκογκ, για μένα έγινε - και θα παραμείνει για πάντα - ο Βίνσεντ. Ένας ονειροπόλος που λαχταρούσε να ζωγραφίζει αυτό που "έβλεπε" η ψυχή του. Έτσι τον "είδα" και μέσα από αυτές τις διαδρομές προσπάθησα να προσεγγίσω το ρόλο.


7. Ποίο είναι το πιο δυνατό σημείο της παράστασης για εσάς;

    Η παράστασή μας είναι μια τεράστια κιβωτός, στην οποία η ζωγραφική και τα χρώματα του Βαν Γκόγκ, γίνονται ένα με τη μουσική και τον ποιητικό λόγο του Guenassia, με αποτέλεσμα όταν διαιγείρεται μία αίσθηση να συντονίζονται και διπλανές σε αυτήν αισθήσεις. Η μαγική λέξη που χαρακτηρίζει την παράστασή μας, είναι η λέξη «συναισθησία». Δηλαδή η έκφραση μιάς αίσθησης διαμέσου μιας άλλης. Είναι ο τρόπος που και ο ίδιος ο Βαν Γκογκ ήθελε να ζωγραφίζει. 'Ονειρό του ήταν να μπορέσει με τη ζωγραφική του να συμπυκνώσει όλες τις τέχνες σε μία. Σε ένα συνολικό έργο Τέχνης. Νομίζω οτί αυτή είναι η αίσθηση που αφήνει η παράστασή μας.



8. Πως αισθάνεστε μετά το τέλος της κάθε παράστασης όταν επιστρέφετε στο καμαρίνι σας;

    Προσπαθώ να μετατρέπω την κάθε μου παράσταση σε μια συναρπαστική εσωτερική μάχη. Αποτελεί βαθιά μου ανάγκη το να καταθέτω κάθε βράδυ πάνω στη σκηνή, κάτι πολύ προσωπικό, την ψυχική και σωματική μου κούραση. Σαν να μην υπάρχει τίποτα πιό σημαντικό στον κόσμο αυτές τις δύο ώρες που βρίσκομαι πάνω στη σκηνή.  Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να μην είναι απόλυτα συγκεντρωμένος. Σαν να συμμετέχω σε έναν αγώνα επιβίωσης. Δεν είναι όμως κάποιο παιχνίδι. Αισθάνομαι οτι είναι σαν να εξαρτάται η ζωή μου από αυτό.  Κάθε βράδυ, σε κάθε παράσταση, «αγωνίζομαι» για τη ζωή μου. Νιώθω εξαντλημένος, μονάχος ανάμεσα σε πολλούς, εγγύτερα στο να κατανοήσω το ακατανόητο, το μυστήριο της ύπαρξης.



9. Τι θα λέγατε σε έναν θεατή για να τον πείσετε να επιλέξει την δικιά σας παράσταση ανάμεσα στην πληθώρα έργων που ανεβαίνουν στις θεατρικές σκηνές.

    Υπάρχει μία αντίληψη σήμερα στον κόσμο, που τείνει μάλιστα να επικρατήσει: οτι η ψυχαγωγία συνδυάζεται με την απουσία σκέψης. Αυτό είναι παρανόηση, που έχει δημιουργηθεί από αυτούς που εσκεμμένα κρατάνε το αισθητικό και πολιτιστικό κριτήριο των κατοίκων αυτού του τόπου σε - σχεδόν - διανοητικά καθυστερημένα επίπεδα. Αν θέλουμε αυτό να αλλάξει, ένας είναι ο τρόπος. Να εκθέτουμε τους εαυτούς μας σε μορφές τέχνης. Έτσι ακονίζεται η κριτική ματιά και σκέψη. Έτσι μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε μόνοι μας και να μην καταλώνουμε ότι μας πασάρουνε. Στην παράστασή μας, όλες οι Τέχνες, συμπυκνώνονται σε μία. Οι σκέψεις του Βίνσεντ Βαν Γκογκ για την ιερότητα του πνεύματος και οι προσπάθειές του - δια μέσου του έργου του - να κάνει θρησκεία τις αισθητικές του πεποιθήσεις υπό την έννοια της κοινωνικής αρμονίας, παίρνουν σάρκα και οστά.  Είναι μία παράσταση για τον Βίνσεντ Βαν Γκογκ! Νομίζω πως αυτό, από μόνο του, αρκεί...! 


10. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

    Οποιαδήποτε συνεργασία θα μπορούσε να μου αλλάξει τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα, ανήκει στα μελλοντικά μου σχέδια. Γιατί αυτή είναι η ουσία του Θεάτρο και της Υποκριτικής. Να διευρύνει τα σύνορά μας. Να μας κάνει να χάσουμε τα όρια του εαυτού μας. Μόνο και μόνο για να τα ξαναψάξουμε. Ο εφησυχασμός και οι παγιωμένες μέθοδοι και αντιλήψεις είναι αντίπαλοι. Η συνεργασία που θα με ωθήσει στο να αγγίξω απειλητικές περιοχές μέσα μου, ανήκει στα μελλοντικά μου σχέδια. Και μια μεγάλη επιθυμία μου: Το Αρχαίο Δράμα. Η Επίδαυρος. Τα κείμενα αυτά, που σε συνδέουν με τις απαρχές του κόσμου και βάζουν την ψυχή σου σε μιά αέναη περιπλάνηση... 

                                                                                                                                Eπιμέλια: Ευα Νάτση

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

ΚΛΗΡΩΣΗ 13/12/2018 για ένα ατίτυπο του βιβλίου "Η Μελίτα και ο Ζαχαρούλης" της Μαριάννα Μεταξά που κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Οσελότος!


ΚΛΗΡΩΣΗ 13/12/2018
Επειδή όλοι μας, μικροί μεγάλοι έχουμε ανάγκη ..ένα παραμύθι..
Να μας ταξιδέψει με τα φωτεινά του χρώματα νοερά σε κόσμους ονειρεμένους να δραπετευσουμε από τη γκρίζα καθημερινότητα να γεμίσουμε τη ψυχή μας με συναίσθημα... 

Οι Εκδόσεις Οσελότος και η συγγραφέας Marianna Metaxa
ενοψει της παρουσιασης του βιβλίου "Η Μελίτα και ο Ζαχαρούλης",
προσφέρουν την δυνατότητα σε έναν τυχερό να κερδίσει 
ένα ατίτυπο του βιβλίου! 
Για συμμετοχή στην κλήρωση ακολουθήστε τα βήματα:
1. LIKE στην σελίδα Εκδόσεις Οσελότος
2. LIKE και ΣΧΟΛΙΟ στο συνδεσμο του διαγωνισμού!
3. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ του διαγωνισμου μας!


Υ.Γ. Ο τυχερος του βιβλίου μπορεί να παραλάβει το βιβλίο και απο το χωρο της παρουσιασης
"Polis Art Cafe" το Σάββατο 15/12 στις 18:00!

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟΣ", Γ.Δεμίρη, εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, με την ματιά της ΕΥΑΣ ΜΑΡΑΚΗ

 Η Αφροδίτη Μπεμπέκη , υπάλληλος σε δισκογραφική, αναλαμβάνει την προώθηση ενός ανερχόμενου αστεριού . Ο Άκης, ο σέξυ Κρητικός , το αρρενωπό ταλέντο με όλα τα φόντα να πετύχει , την ερωτεύεται. Είναι ακαταμάχητος, μετρημένος άνθρωπος και την κερδίζει ολόψυχα. Θα αφεθεί στον έρωτα του ή θα τον θυσιάσει για να μη μπερδέψει τα ερωτικά της με τα επαγγελματικά της ; 

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ", T.Driscoll, εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ, με την ματιά της ΕΥΑΣ ΜΑΡΑΚΗ

Η T.Driscoll στην πρώτη μου αναγνωστική "γνωριμία" μαζί της , μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Το "θα σε βρω" είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου που διαπραγματεύεται την εξαφάνιση της Άννας, ενός πανέμορφου κοριτσιού . Η Άννα με την κολλητή της φίλη ,τη Σάρα ξεκινούν ένα ταξίδι με τρένο στο οποίο γνωρίζουν δυο όμορφους νεαρούς , οι οποίοι μόλις αποφυλακίστηκαν. Μπροστά στο φλερτ μάρτυς είναι η Έλλα , η οποία ενώ αισθάνεται πως ο κίνδυνος για τα κορίτσια καραδοκεί μένει αμέτοχη. Με το που μαθαίνει πως η Άννα εξαφανίστηκε, οι τύψεις την κυριεύουν . Έμεινε άπρακτη. Παράλληλα ,κάποιος την απειλεί στέλνοντας γράμματα. Ένα χρόνο μετά την εξαφάνιση της Άννας και ενώ τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα πολλά μυστικά των προσώπων που ήταν γύρω της έρχονται στο φως. Τελικά, τι απέγινε η Άννα και ποιος ευθύνεται γι αυτό; 

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "ΜΑΥΡΑ ΣΑΝ ΤΟΝ ΕΒΕΝΟ ΜΑΛΛΙΑ", Ελευθερία Μεταξά, εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ, με την ματιά της ΕΥΑΣ ΜΑΡΑΚΗ

Η Έλσα Γληνού διακεκριμένη ψυχολόγος&συνεργάτης της αστυνομίας αποσύρεται από την ενεργό δράση όταν η επιτυχία της οδηγεί στον χαμό του άντρα και της κόρης της. Πενθεί και η μόνη διέξοδος της είναι το αλκοόλ. Βυθισμένη σε τέλμα και απογοητευμένη , δεν ενδιαφέρεται για τίποτα πλέον. Όταν όμως οι γονείς ενός μικρού κοριτσιού που έχει απαχθεί ζητούν τη βοήθειά της , η ίδια ξυπνά από τον λήθαργο. Καλείται εκτός από την υπόθεση να αντιμετωπίσει το παρελθόν που τη στοιχειώνει. Άραγε, αυτό συνδέεται με την απαγωγή της μικρής Λένας και με ποιον τρόπο; 

ΚΛΗΡΩΣΗ 13/12 για ένα αντίτυπο του βιβλίο "23" του ΝΙΚΟΥ ΒΑΡΔΑΚΑ

ΚΛΗΡΩΣΗ 13/12
Ενοψει της παρουσίασης του βιβλίου "23" του Νίκου Βαρδάκα,
 προσφερουμε την δυνατοτητα σε εναν τυχερο να κερδισει
ενα αντιτυπο του ομωνυμου βιβλιου!
 Για συμμετοχή στην κλήρωση ακολουθήστε τα βήματα:
1. Ακολούθησε μας στο instagram  https://www.instagram.com/vivliotispareas/
 2. LIKE στη σελίδα ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ
3. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ του διαγωνισμου μας!
                                                                    Καλη Επιτυχια!  



 Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου, στις 6:30 μ.μ.,στο Jazz Bar Duende (Kαλαποθάκη 16).

Για το βιβλίο θα μιλήσει ο ποιητής Απόστολος Φεκάτης .

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί:
Εύη Σαρδέλη
Δόμνα Χουρναζίδου

Οι εκδόσεις Ρώμη δίνουν 10% έκπτωση στην αγορά του βιβλίου ,αποκλειστικά για τη μέρα της εκδήλωσης.

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ", Μένιος Σακελλαρόπουλος, εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, με την ματιά της Lena Tsd

Από μικρή θαύμαζα τους πολυμήχανους ανθρώπους, με ετερόκλητα ενδιαφέροντα, οπως έχω πει πρόσφατα και για έναν ηθοποιο-συγγραφεα-ανθρωπο με εξαιρετικά προοδευτική νοοτροπία και πολύ χιουμορ. Κι οχι αυτούς που είναι μεν κορυφή στην επιστήμη τους, αλλά πέραν τούτου tabula rasa. Επίσης λόγω της μεγάλης μου αγάπης για το ποδόσφαιρο, θαυμάζω πολύ και τους αθλητικογράφους, στην Ελλάδα σχεδόν αποκλειστικά αντρες (νιαχ νιαχ που δεν είναι επί του παρόντος).