Ο Guillaume Musso γνωρίζει πολύ καλά πώς να κρατά τον αναγνώστη εγκλωβισμένο μέσα στην ιστορία του και «Το κορίτσι του Μπρούκλιν» είναι ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της ικανότητάς του. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, δημιουργείται μια αίσθηση ανησυχίας που δεν εγκαταλείπει ποτέ το βιβλίο. Μια ατμόσφαιρα γεμάτη μυστήριο, φόβο και σκιές που απλώνονται αργά πάνω στους ήρωες, μετατρέποντας μια ιστορία αγάπης σε μια σκοτεινή καταδίωξη γεμάτη μυστικά και θαμμένες αλήθειες.
Η Άννα εξαφανίζεται ξαφνικά, λίγο πριν παντρευτεί τον Ραφαέλ, αφήνοντας πίσω της μόνο ερωτήματα. Ένα πρόσωπο που μέχρι εκείνη τη στιγμή έμοιαζε οικείο, αρχίζει να μετατρέπεται σε γρίφο. Και κάπου εκεί ο Musso ξεκινά να ξετυλίγει μια ιστορία που δεν περιορίζεται μόνο στην αγωνία της αναζήτησης. Το βιβλίο ανοίγει συνεχώς νέες πόρτες στο παρελθόν των ηρώων και πίσω από καθεμία κρύβεται κάτι πιο σκοτεινό από αυτό που προηγήθηκε. Η ένταση χτίζεται σταδιακά, χωρίς βιασύνη αλλά με απόλυτο έλεγχο του ρυθμού, κάνοντας τον αναγνώστη να αισθάνεται ότι κάθε πληροφορία που αποκαλύπτεται μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την εικόνα της ιστορίας.
Η γραφή του Musso διαθέτει κινηματογραφικό παλμό. Οι σκηνές έχουν έντονη οπτικότητα, οι διάλογοι κινούνται γρήγορα και η αφήγηση δημιουργεί συνεχώς την αίσθηση μιας αόρατης απειλής που πλησιάζει. Ο τρόπος με τον οποίο μεταφέρει τον αναγνώστη από το Παρίσι στο Μπρούκλιν, από το φως στην ασφυκτική σκοτεινιά των μυστικών, είναι σχεδόν σκηνοθετικός. Οι εικόνες που δημιουργεί δεν λειτουργούν απλώς ως φόντο. Γίνονται μέρος της ψυχολογίας των ηρώων. Οι δρόμοι, τα διαμερίσματα, οι νυχτερινές διαδρομές, τα βλέμματα ανθρώπων που φοβούνται να μιλήσουν, χτίζουν μια ατμόσφαιρα συνεχούς ανησυχίας που διαπερνά ολόκληρο το βιβλίο.
Αυτό που κάνει όμως το «Το κορίτσι του Μπρούκλιν» να ξεχωρίζει είναι ότι πίσω από το μυστήριο κρύβεται μια έντονα ανθρώπινη ιστορία. Ο Musso δεν ενδιαφέρεται μόνο να εκπλήξει με ανατροπές. Εστιάζει στους ανθρώπους που κουβαλούν τραύματα, στις ενοχές που παραμένουν ζωντανές για χρόνια και στον φόβο της αποκάλυψης. Οι χαρακτήρες του μοιάζουν διαρκώς να ισορροπούν πάνω σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ανάγκη να σωθούν και στην ανάγκη να κρύψουν την αλήθεια τους. Και αυτή η εσωτερική ένταση δίνει στο βιβλίο πολύ μεγαλύτερο βάθος από ένα συνηθισμένο thriller.
Ο Ραφαέλ κινείται μέσα στην ιστορία με απόγνωση, προσπαθώντας να καταλάβει ποια πραγματικά ήταν η γυναίκα που αγάπησε. Όσο περισσότερο πλησιάζει στην αλήθεια, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί ότι το παρελθόν δεν μένει ποτέ θαμμένο. Οι αποκαλύψεις έρχονται διαδοχικά, με ακρίβεια και σωστό χρονισμό, κρατώντας την αγωνία αμείωτη μέχρι το τέλος. Ο Musso γνωρίζει πώς να κλείνει κάθε κεφάλαιο αφήνοντας μια εκκρεμότητα που σε αναγκάζει να συνεχίσεις. Αυτή ακριβώς η αφηγηματική τεχνική είναι που κάνει το βιβλίο τόσο εθιστικό αναγνωστικά.
Παράλληλα, η ψυχολογική διάσταση του βιβλίου είναι έντονη. Η ιστορία ακουμπά στον φόβο της προδοσίας, στη δυσκολία να γνωρίσεις πραγματικά έναν άνθρωπο και στις ζωές που χτίζονται πάνω σε μυστικά. Το βιβλίο αφήνει συνεχώς την αίσθηση ότι κάτω από την επιφάνεια όλων κρύβεται κάτι ανομολόγητο. Αυτή η αίσθηση αβεβαιότητας διατηρεί την ένταση ζωντανή μέχρι την τελευταία σελίδα.
Το «Το κορίτσι του Μπρούκλιν» διαβάζεται με κομμένη ανάσα γιατί ο Musso ξέρει να χειρίζεται με μαεστρία τόσο το σασπένς όσο και το συναίσθημα. Δημιουργεί ένα thriller σκοτεινό και ατμοσφαιρικό, με γρήγορο ρυθμό, δυνατές εικόνες και χαρακτήρες που κινούνται διαρκώς ανάμεσα στον φόβο και στην ανάγκη για λύτρωση. Είναι από εκείνα τα βιβλία που σε κάνουν να χάνεις την αίσθηση του χρόνου καθώς διαβάζεις και να επιστρέφεις στις σελίδες του ακόμα και όταν το έχεις τελειώσει, προσπαθώντας να ενώσεις ξανά όλα τα κομμάτια της ιστορίας του.
