ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "Χάριτας", του Γαβριήλ Αλεξάνδρου με την ματιά του Yannis Peratikos

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο του Γιάννη Φιλιππίδη "Κρατάς μυστικό;" απο τις εκδόσεις ΑΝΕΜΟΣ με την ματιά της Desy Danousi

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ" της ΠΕΝΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ απο τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, με την ματιά της ΜΑΡΙΑ ΠΡΙΝΑΡΗ ΚΑΡΚΑΒΑΤΣΑΚΗ

ΑΠΟΨΗ βιβλίου για "ΟΓΚΡΕΣΑ" του ΚΩΣΤΑ ΚΡΟΜΜΥΔΑ απο τις εκδοσεις ΔΙΟΠΤΡΑ με την ματιά της Melpomeni Vogiatzoglou

 Δεν είναι νέο βιβλίο αλλά είναι πολύ καλό !!!
Ογκρέσα : τίτλος που σε προκαλεί να τον ψάξεις, πριν ξεκινήσεις το διάβασμα του βιβλίου.
Περιεχόμενο : πλούσιο σε πλοκή που ρέει ασταμάτητα από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα & ανατροπές που παρακολουθείς με ένταση και αγωνία. Ταυτίζεσαι γρήγορα με όλους τους χαρακτήρες, ακόμα και με τον θύτη, γνωρίζοντας την ιστορία του. Πράξεις δικαιολογημένες ή μη, όμως ανθρώπινες, άμεσες, οικείες στον ψυχισμό του καθενός μας.

Γραφή : κινηματογραφική με τις εικόνες να διαδέχονται γρήγορα η μία την άλλη (κυνηγάς σελίδα σελίδα τους ήρωες να δεις που θα φτάσουν), μεστή με λόγο που σε καθηλώνει και δεν θες να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου.
Αυτό που θα κρατήσω είναι : "Το ιδανικό δεν υπάρχει πουθενά. Ούτε καν στη φύση. Τα πάντα πορεύονται με τις ελλείψεις και τις αδυναμίες τους. Κανείς δεν θα μπορούσε να επιζήσει, έτσι και αλλιώς, ζώντας σε έναν τέλεια φτιαγμένο κόσμο, όπου θα περιτριγυζόταν από τέλειους ανθρώπους. Όσο πιο καλό δομημένο είναι το σύστημα μιας κοινωνίας, τόσο πιο πολύ δυστυχούν οι άνθρωποι. Οι ατέλειες που υπάρχουν παντού γύρω μας είναι που δίνουν αξία στην ύπαρξή μας"

ΑΠΟΨΗ βιβλίου για το "ΟΓΚΡΕΣΑ" του ΚΩΣΤΑ ΚΡΟΜΜΥΔΑ απο τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ, με την ματιά της Μαρία Φουσταλιεράκη

Να γιατί διαβάζω ΚΡΟΜΜΥΔΑ!
ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ
Με το καφεδάκι μου παρέα ξεκίνησα να διαβάζω επιτέλους την Ογκρέσα.
Στις πρώτες 202 σελίδες εξακολουθώ να είμαι ενθουσιασμένη, τις έχω διαβάσει απνευστί, ο ελληνικός καφές είναι ακόμα μισογεμάτος και το τσιγάρο που έστριψα λίγο πριν ξεκινήσω το διάβασμα θα τ' ανάψω σε λίγο μωρέ όταν θα κάνω διάλειμμα!
Έχω στα χέρια μου ένα βιβλίο που νιώθω πως ο δημιουργός του το έχει αγαπήσει πολύ και έχει ευλαβικά αποθέσει κομμάτι της ψυχής του. Μου προκαλεί τον απόλυτο σεβασμό αυτό, όποτε (σπάνια) το συναντώ.
Προσπαθώ να ξεκαθαρίσω αν είναι αστυνομικό, ερωτικό, περιπέτεια, θρίλερ ή αισθηματικό και καταλήγω πως είναι όλα αυτά μαζί, αλλά και πολλά περισσότερα.
Με κρατά συνεχώς σε αγωνία έχοντας κάνει μια από τις καλύτερες εισαγωγές που έχω δει τελευταία σε βιβλίο.
Αποδομεί τις προσωπικότητες των πρωταγωνιστών με ακρίβεια χειρουργικού νυστεριού και προλαβαίνει τις απορίες και τις σκέψεις μου. Πάντα βρίσκεται ένα βήμα μπροστά.
Οι ιστορίες εναλλάσσονται πολύ ξεκούραστα και τα συναισθήματα απορρέουν φυσικά και έντονα, ακόμα και σε σκληρές καταστάσεις, δε νιώθω πως μου επιβάλλονται εκβιαστικά ή με σκληρότητα.
Έντεχνα οδηγεί το μυαλό μου να περιμένει με αγωνία να επιβεβαιώσει αυτά που μου έχει ψιθυρίσει ήδη στο αυτί σε δεύτερο επίπεδο πως μπορεί να γίνουν. Με χαρά τα διαπιστώνω χωρίς να μου στερεί την έκπληξη του απρόβλεπτου.

ΧΘΕΣ
Το συνέχισα στο λεωφορείο. Όχι μόνο κόντεψα να χάσω τη στάση μου, αλλά μονολογούσα και δυνατά, κάνοντας τους συνεπιβάτες να με κοιτούν με έκπληξη ,για να μην πω με λύπηση πως τα χω χάσει!, όχι δε μπορεί να είναι αυτός που....., όσοι το διαβάσετε θα καταλάβετε απόλυτα τι εννοώ.
Απίστευτη εξέλιξη και δέσιμο!
ΣΗΜΕΡΑ
Μόλις το τελείωσα
Η απρόβλεπτη εξέλιξη της υπόθεσης με άφησε άφωνη σε πολλά σημεία. Αν και περίπλοκη όσο αφορά τα πολλά πρόσωπα που εμπλέκονται ποικιλοτρόπως στις διάφορες ιστορίες, είναι τελείως ξεκάθαρη η δομή και το στήσιμο.
Όλο το βιβλίο είναι εξαιρετικά καλογραμμένο από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα.
Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΟΜΜΥΔΑΣ σε όλο το βιβλίο υπήρξε για τον αναγνώστη ένας ευγενικός και ικανός καβαλιέρος που οδηγούσε με μαεστρία τα χορευτικά βήματα.
Πάντα υπό τους ήχους όπερας!
Θα μου άρεσε πάρα πολύ να δω το βιβλίο να γίνεται ταινία ή ακόμα καλύτερα θεατρική παράσταση.
Έχει όλες τις προδιαγραφές.
Εξάλλου η αγάπη και ο επαγγελματισμός που στήνει όλες τις παρουσιάσεις του, εκτός του ότι εγείρει τον υγιή ανταγωνισμό ανάμεσα στους ομότεχνους (που είναι προς όφελος του αναγνωστικού κοινού), κάθε φορά μας δίνει την αίσθηση μιας θεατρικής παράστασης.
Συγχαρητήρια!

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "ΟΓΚΡΕΣΑ" του ΚΩΣΤΑ ΚΡΟΜΜΥΔΑ απο τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ με την ματιά της Theogiani Alexia

 Τελικα μπορει καποιος ν'αναλυσει την εννοια 'Ογκρεσα'; Με ποιο κριτηριο αποδιδεται ο χαρακτηρισμος αυτος στο προσωπο μιας γυναικας; Μηπως ολες οι γυναικες κρυβουν μια 'Ογκρεσα' μεσα τους; Και με ποια αφορμη βγαινει η 'Ογκρεσα' στην επιφανεια; Με τον θυμο και την εκδικηση; ή την αγαπη και την τρυφεροτητα; Ίσως η 'Ογκρεσα', οπως και το νομισμα να εχει δυο οψεις. Δε θα μπορουσε ν'αναλυθει πιο ουσιαστικα και ευστοχα ο ορος 'Ογκρεσα' οπως παρουσιαζεται μεσα απο το ομωνυμο βιβλιο του κ. Κωστα Κρομμυδα. Η αγωνια, η ενταση, το παθος, η τολμη και η αποφασιστικοτητα κυριαρχουν σε ολο τους το μεγαλειο. Για αλλη μια φορα καθηλωθηκα και εδωσα απαντησεις σε καθημερινες μου σκεψεις. Δεν αμφεβαλλα στιγμη, εξ' αρχης πως δομικα το βιβλιο θα με συνεπαιρνε, ωστε αν ηταν δυνατον να ολοκλρωθει σε μια μονο μερα. Ξεκινωντας απο το πρωτο κεφαλαιο, αναποφευκτα προχωρας στο επομενο διοτι η αμεσοτητα της γραφης και η παραστατικοτητα των εικονων, δεν σου αφηνουν αλλα περιθωρια επιλογης. Κατα συνεπεια η αναγνωση του σε παρεσερνει σε μια παλλιροια και σου αφηνει μια ανυπομονη αισθηση μεχρι το τελος, οπου ο αναγνωστης κλεινει το βιβλιο πιο πολυσιος ψυχικα και συναισθηματικα. Και παλι ευχαριστω πολυ για την μοναδικη εμπειρια της 'ΟΓΚΡΕΣΑ'

ΑΠΟΨΗ βιβλίου για "ΟΓΚΡΕΣΑ" του ΚΩΣΤΑ ΚΡΟΜΜΥΔΑ απο τις εδκόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ με την ματιά της Sophia Dere

Ο Κώστας Κρομμύδας στην Ογκρέσα του, ορμώμενος από πραγματικά γεγονότα, γράφει για έντονα πάθη που οδηγούν πότε στην καταστροφή και πότε στη λύτρωση. Άλλωστε η απόσταση ανάμεσα στις δυο, είναι συχνά μηδαμινή, ανύπαρκτη…
Με λόγο λιτό, χωρίς εντάσεις, μπαίνει αθόρυβα στη ζωή του αναγνώστη και ξυπνάει μνήμες απ’ το παρελθόν αλλά κυρίως, ενεργοποιεί τις θύμησες για το μέλλον. Με μια αδιόρατη, σχεδόν διάφανη γραφή, μετουσιώνει την μυθική μορφή της Ογκρέσα σε κάθε γυναίκα που ερωτεύεται και αγαπά έτσι ακριβώς όπως ορίζει η φύση της. 
Η πένα του Κώστα Κρομμύδα δεν με καθήλωσε…. Δεν μπόρεσε να με καθηλώσει – ευτυχώς - γιατί με προκαλούσε σ’ ένα αέναο ταξίδι της ψυχής, του κορμιού, του μυαλού, της ύπαρξης μου. Διαβάζοντας την Ογκρέσα, ανακάλυψα τον Γιάννη της δικής μου ζωής, τον Διονύση, το Λουκά, τον Κυριάκο, το Μηνά… Ήταν μαγικό το να μπορώ να με βλέπω πότε σαν Κατερίνα, πότε σαν Ροδία ή σαν Αγγελική… Ένιωσα τρόμο, όχι με τις αναφορές, αλλά με ό,τι έκρυβαν από πίσω. Ένιωσα πόθο, όχι με τις περιγραφές, αλλά με το συναίσθημα που βίωνε ο ίδιος ο συγγραφέας. Ένιωσα έκπληξη όταν ξεπήδησε ένα χαμόγελο απ’ τα χείλη μου, χωρίς ίχνος ελαφριάς διάθεσης στο γράψιμο του Κώστα Κρομμύδα. Τρομακτικά άσχημα γεγονότα, παιγνίδια της μοίρας των ηρώων του βιβλίου, ανακατεύτηκαν περίτεχνα με την καθημερινότητα τους κι έδωσαν στίγμα ιστορικού περιεχομένου και ταυτόχρονα προφητικού κειμένου για μένα, για σένα, για τον κάθε αναγνώστη.

 ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

Ο Γιάννης, ένας άντρας πεινασμένος για τη ζωή, θα γνωρίσει την Κατερίνα, μια γυναίκα που μέσα της τα ένστικτα μάχονται με τη λογική. Ένα τυχαίο τηλεφώνημα θα θέσει τον τροχό της τύχης σε κίνηση και θα τους παρασύρει σε μια πρωτόγονη και άγρια ένωση. Την ίδια ώρα, ο Μάνος, κατατρεγμένος από εφιαλτικές αναμνήσεις, σκορπά το θάνατο παλεύοντας να σκοτώσει τον εφιάλτη του διαταραγμένου του μυαλού.
Τρεις ήρωες, που μέσα από πολλά παιχνίδια της μοίρας θα καταλάβουν ότι είναι δεσμώτες της ίδιας τους της ζωής, θα αναζητήσουν τη λύτρωση χαράσσοντας ο καθένας το δικό του μονοπάτι μέχρι που οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν, και τότε η αλήθεια θα έρθει στο φως. Οι συνέπειες θα είναι ολέθριες. Στη μέση η Κατερίνα, η ογκρέσα*, αποφασισμένη να απελευθερώσει το δράκο από μέσα της και να αψηφήσει τα πάντα σε μια απελπισμένη προσπάθεια να γεμίσει τα κενά στην ψυχή και στο κορμί της.
Αγάπη και μίσος. Ζωή και θάνατος. Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που στριφογυρίζει απειλητικά στον αέρα. Ποια θα επικρατήσει;

*Μυθική μορφή. Μυστηριακή γυναίκα με ακαταμάχητο έως επικίνδυνο ερωτισμό. Υποδηλώνει τη μοιραία, τη γυναίκα πλανεύτρα. Αναφέρεται και ως γυναίκα δράκαινα.

ΑΠΟΨΗ για το βιβλίο "Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ' της ΜΑΡΙΝΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ απο τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ, με την ματιά της ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΛΤΣΟΓΙΑΝΝΗ

ΑΠΟΨΗ για "Μαντώ Μαυρογένους" της ΕΙΡΗΝΗ ΝΙΚΟΛΑΚΗ-ΚΑΛΑΜΑΡΗ απο τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ με την ματιά της ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΠΟΨΗ για "Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΠΟΝΑΕΙ" της ΜΕΛΙΝΑ ΤΟΥΝΤΑ απο τις εκδόσεις ΠΝΟΗ με την ματιά της ΦΛΟΡΑ ΜΑΤΕ

 " Η αγάπη ΔΕΝ ΠΟΝΑΕΙ " της Μελίνας Τούντα.

Γράφει στο οπισθόφυλλο:<< Η Μαρία Βαγενά υιοθετήθηκε στην τρυφερή ηλικία των δύο χρόνων.Μεγαλώνοντας σ ένα πολύ αυστηρό περιβάλλον,ονειρευόταν να αποκτήσει κάποτε δική της οικογένεια και να δώσει στα παιδιά της την αγάπη,τη θαλπωρή και την ασφάλεια που η ίδια δεν είχε νιώσει ποτέ.Ύστερα από περιπλανήσεις και ατυχείς σχέσεις πίστεψε πως βρήκε τον άνθρωπο που θα της πρόσφερε όσα είχε στερηθεί.Αλλά είχε κάνει λάθος για άλλη μια φορά.Το χαμόγελο αντικαταστάθηκε σύντομα από το κλάμα και το χάδι από την κάθε μορφής βία.Οι στιγμές που έζησε είναι βγαλμένες από ταινία τρόμου,αλλά δυστυχώς,η ιστορία αυτή είναι πέρα για πέρα αληθινή.
Το νέο μυθιστόρημα της Μελίνας Τούντα διαβάζεται με κομμένη την ανάσα από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα και καθηλώνει με τις συνεχείς ανατροπές του.>>

Μια αληθινή ιστορία που ομολογώ με άγγιξε πάρα πολύ η ανάγκη αυτής της γυναίκας για αγάπη,όπως γράφει και στην σελίδα 275: << Δίχως να δίνω ελαφρυντικά στον εαυτό μου - η ευθύνη ήταν μόνο δική μου - σκέφτηκα πως αν είχα μεγαλώσει με αγάπη,δεν θα την επαιτούσα όπως έκανα σε όλες τις σχέσεις μου.Κατά τη διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας η βία ήταν το μοναδικό μέσον διαπαιδαγώγησης.Ίσως γι αυτόν τον λόγο με ακολούθησε στην ενήλικη ζωή μου ο χρυσός κανόνας << όταν αγαπάς κάποιον,τον σπας στο ξύλο.>>Ίσως όταν οι γονείς χτυπούν τα παιδιά τους,εκείνα μαθαίνουν στη βία.Η ψυχική εξέλιξη ενός ανθρώπου σίγουρα καθορίζεται από την αποδοχή και την αγάπη των γονιών του.Εγώ δεν είχα λάβει τίποτα από τα δύο,και κατά συνέπεια δεν είχα ίχνος αυτοεκτίμησης.>>

Η Μελίνα Τούντα με την υπέροχη γραφή της,μας πρόσφερε ένα βιβλίο που σε κάνει να σκεφτείς πολλά πράγματα.Σε γλώσσα απλή κατανοητή και με πολύ σεβασμό,έγραψε ένα μυθιστόρημα,μια αληθινή ιστορία,που αναφέρεται στην ενδοοικογενειακή βία σε όλες τις μορφές της ( ψυχολογική,σωματική κ.α.).

Μου άρεσε πολύ που γράφει σε πρώτο πρόσωπο,σαν να είναι προσωπική της ιστορία,που δείχνει πως ακόμη και αν έχει αντίθετες απόψεις για τις ενέργειες της πρωταγωνίστριας,την προσέγγισε με αγάπη και σεβασμό.

Βέβαια εκ του ασφαλούς μπορεί ο καθένας να μεμθεί την πρωταγωνίστρια για τις ενέργειές της,όμως καλό είναι σκεφτεί πως αυτή η γυναίκα από την μικρή της ηλικία δέχτηκε την απόρριψη και από την βιολογική της οικογένεια,αλλά και από την οικογένεια που την υιοθέτησε που επιπλέον για την όποια αταξία έκανε σαν παιδί εισέπρατε άγριο ξύλο για νουθέτηση.Έμαθε λοιπόν από πολύ μικρή ηλικία ότ,ι όποιος αγαπάει παιδεύει που έλεγαν οι παλαιοί ή το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο,αλλά και όποιος λυπάται το ραβδί του χάνει το παιδί του και άλλά πολλά που έλεγαν οι παλαιότεροι για να δικαιολογούν την άγρια συμπεριφορά τους.

Αν κάτι ήθελα να πω γι αυτή την γυναίκα χωρίς να θέλω να την κρίνω ,είναι πως αφού είχε την οικονομική δυνατότητα θα έπρεπε να ζητήσει βοήθεια από κάποιον ειδικό για να γλιτώσει όλες αυτές τις αγριότητες γι αυτήν και τα παιδιά της.Εύχομαι μόνο έστω και αργά να βρει την ευτυχία και την ηρεμία κοντά στα παιδιά της και να απαλύνει ο πόνος που ένιωσε στην ψυχή της.

Συγχαρητήρια στην Μελίνα Τούντα που έγραψε ένα πολύ ωραίο βιβλίο,με ένα πολύ σκληρό θέμα, αλλά κατάφερε με την όμορφη γραφή της ν αγγίξει τις ψυχές των αναγνωστών.Αξίζει να διαβαστεί απ όλους.
Πάντα επιτυχίες!!!!!!!!!!!!!!!