"Πίσω από πόρτες και ξέστρωτα σεντόνια" δεν είναι ένας τίτλος που επιλέχθηκε για να προκαλέσει εντύπωση. Είναι μια υπόσχεση. Μια υπόσχεση ότι πίσω από κάθε πόρτα κρύβεται μια ζωή που κανείς δεν φαντάζεται και πως τα πιο βαθιά ανθρώπινα δράματα δεν εκτυλίσσονται στις πλατείες ούτε στους δρόμους, αλλά στα σπίτια. Εκεί όπου οι τοίχοι ακούν τα πάντα και δεν αποκαλύπτουν τίποτα.
Η Έλσα Φαραζή χτίζει μια ιστορία που μοιάζει με παζλ ανθρώπινων ψυχών. Μια παλιά πολυκατοικία μετατρέπεται σε έναν μικρό κόσμο, όπου οι ζωές των ενοίκων διασταυρώνονται αθόρυβα.
Άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους, με πληγές, φόβους, πάθη και μυστικά, συνυπάρχουν χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά ο ένας τον άλλον. Και όμως, οι ζωές τους είναι δεμένες με αόρατες κλωστές που αργά ή γρήγορα θα τραβηχτούν.
Η συγγραφέας δεν επιλέγει να εντυπωσιάσει με εύκολες ανατροπές. Επιλέγει κάτι πολύ δυσκολότερο. Να κοιτάξει κατάματα την ανθρώπινη φύση. Να μιλήσει για τη μοναξιά που μπορεί να βιώνει κάποιος ακόμη κι όταν βρίσκεται μέσα σε μια οικογένεια. Για τις σχέσεις που μοιάζουν άθικτες προς τα έξω αλλά έχουν καταρρεύσει εδώ και χρόνια. Για τα όνειρα που θάβονται κάτω από υποχρεώσεις και για τις δεύτερες ευκαιρίες που πολλές φορές εμφανίζονται όταν κανείς έχει πάψει να τις περιμένει.
Αυτό που ξεχώρισα περισσότερο είναι ότι οι ήρωες δεν είναι ούτε ιδανικοί ούτε τραγικοί με τον συνηθισμένο τρόπο. Είναι άνθρωποι που θα μπορούσαν να ζουν στο διπλανό διαμέρισμα. Άνθρωποι που προσπερνάμε καθημερινά χωρίς να αναρωτηθούμε τι κουβαλούν μέσα τους. Η Έλσα Φαραζή τούς αφαιρεί τη μάσκα και μας επιτρέπει να δούμε όλα εκείνα που οι περισσότεροι φροντίζουν να κρατούν κρυμμένα.
Τα ξέστρωτα σεντόνια του τίτλου αποκτούν έναν βαθύτερο συμβολισμό. Δεν είναι μόνο το αποτύπωμα ενός έρωτα. Είναι τα ίχνη μιας ζωής που αναστατώθηκε. Είναι οι νύχτες που γέμισαν δάκρυα, οι καβγάδες που άφησαν πληγές, οι εξομολογήσεις που δεν έγιναν ποτέ και οι σιωπές που τελικά φώναζαν πιο δυνατά από τις λέξεις.
Η γραφή της συγγραφέως κυλάει αβίαστα, χωρίς περιττές υπερβολές. Δημιουργεί εικόνες, αφήνει χώρο στον αναγνώστη να αναπνεύσει μέσα στην ιστορία και ταυτόχρονα τον κάνει να αισθάνεται ότι παρακολουθεί τις ζωές των ηρώων από τη χαραμάδα μιας μισάνοιχτης πόρτας. Όσο προχωρά η αφήγηση, τόσο μεγαλώνει η ανάγκη να μάθεις τι πραγματικά κρύβεται πίσω από κάθε διαμέρισμα και κάθε βλέμμα.
Το «Πίσω από πόρτες και ξέστρωτα σεντόνια» δεν είναι ένα μυθιστόρημα που βασίζεται στον εντυπωσιασμό. Είναι ένα βιβλίο που βασίζεται στην αλήθεια των ανθρώπων. Και αυτή είναι πάντοτε πιο συγκλονιστική από οποιαδήποτε επινοημένη υπερβολή.
Γιατί τελικά οι πιο δυνατές ιστορίες δεν γεννιούνται σε εξωτικά μέρη ούτε σε πρωτοσέλιδα γεγονότα. Γεννιούνται πίσω από μια κλειστή πόρτα. Εκεί όπου κανείς δεν κοιτάζει. Εκεί όπου τα φώτα σβήνουν, τα σεντόνια μένουν ξέστρωτα και οι ψυχές, αργά ή γρήγορα, αποκαλύπτονται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου