Το Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο γίνεται 50 και το γιορτάζει με ρεκόρ συμμετοχών και αφιερώματα!

Το 50ό Φεστιβάλ Βιβλίου επιστρέφει στο Ζάππειο από τις 2 έως και τις 18 Σεπτεμβρίου 2022 με ρεκόρ συμμετοχών και με δεκάδες παρουσιάσεις, συζητήσεις με συγγραφείς και παράλληλες εκδηλώσεις

Η μεγάλη γιορτή του βιβλίου, στην 50ή διοργάνωσή της έχει ως κεντρικό αφιέρωμα τη «Μικρασιατική Καταστροφή ως στοιχείο ταυτότητας στην Ελλάδα του σήμερα», όπως και τα αφιερώματα «Διαφορετικότητα και Ρατσισμός» και «Ιάκωβος Καμπανέλης».

Στο φετινό φεστιβάλ συμμετέχουν περισσότεροι από 200 εκδοτικοί οίκοι

 με χιλιάδες τίτλους βιβλίων για κάθε γούστο και ηλικία.

21 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΑΠΟ ΟΣΑ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΤΟ "21 ΣΤΟ "ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ"!

Μία πληθώρα βιβλίων φτάσανε στα χέρια μας και αυτή την χρονιά από τον συναρπαστικό κόσμο της λογοτεχνίας -όσο ενδεικτική και αν είναι- που  περιλαμβάνει σχεδόν τα πάντα: το έγκλημα, το μυστήριο, τον έρωτα, την αυτοβιογραφία, τις μικρές καθημερινές ιστορίες, τα ανθρώπινα πάθη, όλα αυτά μαζί με την κλασική αφήγηση, τη μοντέρνα πειραματική συγγραφική προσέγγιση, την φιλοσοφική προδιάθεση, τη στοχαστική δεινότητα, τις πλέον απρόσμενες εμπειρίες.

 

Μια τέτοια περιδιάβαση σε 21 επιλεγμένα μυθιστορήματα που ξεχωρίσαμε και σας προτείνουμε πιθανότατα θα σας ενθουσιάσει.

 

Καλή χρονιά, λοιπόν, και καλή ανάγνωση!

 

"PREGO RISTORANTE" - γιατί η υψηλή γαστρονομία δεν κάνει εκπτώσεις!

 Το πιο γευστικό καλωσόρισμα στην Κάλυμνο, βρίσκεται στο Μασούρι και ακούει στο όνομα "PREGO RISTORANTE"!

Η διακόσμηση του εστιατορίου υποδειγματική: κομψή και φρέσκια, με την αφαιρετική διάθεση που αρμόζει σε ένα υψηλόφρον εστιατόριο. Το προσωπικό ευγενές, με διάθεση να εξηγήσει και να βοηθήσει Έλληνες και ξένους πελάτες. Ο αέρας νησιώτικος και άκρως κοσμοπολίτικος.

Το "PREGO RISTORANTE" συγκεντρώνει ψαγμένους ξένους επισκέπτες, αλλά και ντόπιους, γνώστες και φαν της δημιουργικής μαγειρικής του σεφ. Ο Παντελής Βούρος με την ομάδα του, παθιασμένος με την κουζίνα και τις γεύσεις, κενταει με πολύχρωμες άριστες πρώτες ύλες έργα  τέχνης επάνω σε πιάτα. Συνδυάζοντας μπαχαρικά με μυρωδικά, εξελίσσει πατώντας σε γερές μνήμες την μεσογειακή γαστρονομία. Μέσα από την δική του ολόφρεσκη ματιά με ψαγμενες τεχνικές, οι δημιουργίες μετουσιώνονται σε γεύσεις φινετσάτες, με διακριτό όμως τον στιβαρό χαρακτήρα τους.

Μαγεμένοι από την όλη ατμόσφαιρα που εκπέμπει ο χώρος, η ευωδιά των ορεκτικών μας τρυπα την μύτη. Φέτα τυλιχτή σε φύλλο. Δοκιμάζω και αισθάνομαι το χειροποίητο φύλλο να σπάει σε απολαυστικά θρύμματα, με γέμιση από σπιρτόζικη φέτα αρωματισμένη με θυμαρίσιο μέλι.

Σταδιακά το τραπέζι γεμίζει και οι μυρωδιές παίζουν παιχνίδια με την όσφρηση, με τα ορεκτικά να παρελάσουν μπροστά μας. Γαρίδες κατάΐφι με φάβα αρωματισμένη με ginger, chilli & lime, ρολά Σολωμού γεμιστά με κρέμα τυρί & dressing εσπεριδοειδών και φυσικά Χταπόδι Σχάρας με ταραμά από φούσκα & ταραμά με μελάνι σουπιάς.

«Να δοκιμάσετε Γαρίδες σωτέ με φινόκιο και ούζο", προτείνει η κοπέλα που είναι στην παρέα και είναι ντόπια τακτική πελάτισσα. «Σαν να έχουν ψεκάσει τον αέρα με ούζο και οι γαρίδες έχουν περάσει μέσα από το σύννεφο αυτό και έχουν μεθύσει». Όνειρο! Όπως ονειρεμένη είναι και η σαλάτα Pastore με ολόφρεσκα λαχανικά και ψητό μανούρι με μαρμελάδα ντομάτας και σουσάμι.

Η παρέα των έξι Νορβηγών που κάθεται δίπλα μας μένει συνεχώς με το στόμα ανοιχτό. Τους παρατήρω κάθε που πλησιάζει η κοπέλα το τραπέζι τους φέρνοντας ένα νέο πιάτο. Λαχταρώντας να δοκιμάσουν τα πάντα καθώς άργησαν να ανακαλύψουν το νούμερο ένα εστιατόριο του νησιού, και αύριο φεύγουν, χαμογελούν σαν βλέπουν την Πίτσα Tartufo από ζυμάρι ωρίμανσης και προζύμι ολικής με πάστα άγριων μανιταριών, αλλά και τα φρέσκα χειροποίητα ζυμαρικά. Αντιλήφθηκα την απόλαυση τους από την πρώτη μπουκιά στο φρέσκο χειροποίητο Τορτελόνι Φούρνου γεμιστό με άγρια μανιτάρια & πάστα τρούφας σε ροζέ σάλτσα με μπέικον και μοτσαρέλα στο φούρνο.

Η ιδιοκτήτρια Θέμις Βούρου, μας παρότρυνε να εμπιστευτούμε τον σεφ και να αναφέρουμε μόνο τυχόν αλλεργίες σε κάποιο υλικό, καθώς ο σεφ Παντέλης Βούρος συμπυκνώνει το μαγειρικό του όραμα με τα πιάτα να  αλλάζουν συχνά ανάλογα με τα υλικά και τις εποχές, αλλά και τις μαγειρικές του εμπνεύσεις.

Φυσικά απολαύσαμε Ψαρονέφρι σωτέ με σάλτσα ψητού terra με άρωμα ξύλο από πεύκο, κραμπλ παντζαριου και βότσαλα πατάτας, χοιρινόβεργα στα κάρβουνα αλλά και Ρυζότο φρέσκων και άγριων μανιταριών.

Η ενημερωμένη λίστα κρασιών από τον ελληνικό και διεθνή αμπελώνα θα δώσει την τέλεια επιλογή για να συνοδεύσετε το δείπνο σας, ενώ δεν λείπουν και οι προτάσεις από signature cocktails.

Οι εκπλήξεις ακολουθούν η μία την άλλη με τα επιδόρπια που έρχονται στο τραπέζι μας, τη δροσερή πανακότα με σάλτσα από φραγκόσυκο, την αμαρτολη σοκολατόπιτα με παγωτό βανίλια - σοκολάτα και το παιχνιδιάρικο λεμοντσελο . Τα γλυκά που απολαύσαμε επιμελείται ο πασίγνωστος ζαχαροπλαστης του νησιού ο οποίος έχει παραδώσει τα ηνία στα παιδιά του, ο Μιχάλης Βούρος που τον δικαιώνει το ρητό "Ζαχαροπλαστης είναι ο μπαμπάς σου;" Αν και 7 τα παιδιά της οικογένειας, ο ένας είναι πιο γλυκός από τον άλλον!

ΤΟ ΚΟΥΣ-ΚΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ!!!

Αν νομίζατε πώς το «ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ» θα απουσίαζε από έναν θεσμό που αγαπάμε και στηρίζουμε έμπρακτα όλοι εμείς οι βιβλιοφάγοι, μάλλον δε μας ξέρετε καλά. Δεν μένουμε ποτέ αμέτοχοι σε όσα λατρεύουμε  και κυρίως θέλουμε να αποκαλύπτουμε όσα μας άρεσαν αλλά και όσα δεν μας άρεσαν. Έτσι, λοιπόν, θα σας μεταφέρω το κλίμα που επικρατούσε, θα σας φανερώσω ειδήσεις και θα σας εξομολογηθώ τι είναι αυτό που δεν μου άρεσε .

Παίζει, να είναι η πρώτη χρονιά που δεν έβρεξε πολύ ευτυχώς, παρά μόνο για  μία ημέρα. Αντίθετα είχαμε καύσωνα και κάποιες φορές ένα ανακουφιστικό αεράκι, γιατί για τον εργαζόμενο στα περίπτερα αυτή η ζέστη σε συνδυασμό με την υγρασία και ήταν πολύ δύσκολη όπως αντιλαμβάνεστε.

"Οταν η τέχνη θεριεύει τις αισθήσεις!" με την πένα της Μαρίας Μισσέ για την στήλη ΜISSELEN!

Θηρίο είναι η δημιουργία, δύσκολα δαμάζεται, χρειάζεται κόπος, αγώνας. Άλλοτε σε αλυσοδένει, σε σέρνει μαζί του κι άλλοτε το τραβάς εσύ. Κάποιες φορές μοιάζει ασήκωτο, βαρύ, δεν παύει όμως στα μάτια σου να δείχνει μεγαλειώδες. Κάποτε σε ξεχνάει, περνούν οι μέρες, οι νύχτες κι αυτό άφαντο, ώσπου φτάνει η στιγμή που εμφανίζεται μπροστά σου απρόσκλητο. Σε ξυπνάει ξημερώματα, σ' ακολουθεί στη δουλειά, στη βόλτα, όπου κι αν πας αυτό ακολουθεί, σε κοιτάζει στα μάτια περιμένοντας να το εξημερώσεις, καλώντας σε να βγάλεις το μέσα της ψυχής σου, να το σκορπίσεις στον άνεμο. 

Υπάρχουν στιγμές που είναι καλοσυνάτο, ησυχάζει κι έπειτα, μόλις η σκέψη σου γεμίσει εικόνες, λέξεις, συναισθήματα, θεριεύει ξανά, σε προκαλεί να παλέψεις για χάρη του. Το γνωρίζεις, - στο έχει ψιθυρίσει τόσες φορές - πως χρειάζεται να αγωνιστείς σκληρά, έως ότου οι προσπάθειες σου αποδώσουν και τότε εκείνο πρώτο ζητώκραυγάζει τις νίκες σου. Να θυμάσαι όμως πως έχει και ήττες ο αγώνας αυτός, τότε που εκείνο προσπαθεί να δαμάσει εσένα, την ανυπακοή σου απέναντι του. Δεν έχει σημασία αν είσαι ζωγράφος, γλύπτης, ποιητής, συγγραφέας, μουσικός, πάντα ένα θηρίο θα σε παίρνει στο κατόπι αναζητώντας μαζί σου την έμπνευση, σε αρώματα, γεύσεις και αισθήσεις. Αγκαλιάζει τις σκέψεις σου, πότε απειλητικά, πότε με αγάπη, μέχρι την επόμενη νίκη, την επόμενη ήττα και η διαδικασία του δαμασμού επαναλαμβάνεται. Προκαλώντας ο ένας τον άλλον σε μονομαχία, με μοναδικά όπλα μια άδεια σελίδα, έναν λευκό καμβά, το σκονισμένο πιάνο, σε μια αρένα που οι μάχες εύχεσαι να μην τελειώσουν ποτέ.

«Γυναίκα είναι η ζωή!»

Δεν ξέρω τι πραγματικά με ώθησε να σας γράψω αυτές τις σκέψεις . Η γιορτινή μέρα της 8ης Μαρτίου σε συνδυασμό με την τακτοποίηση της βιβλιοθήκης μου , που επανέφερε κάποια βιβλία της ξεχασμένα στο νου μου , κλασικά και μη ,με έβαλε σε λογισμούς .Διαβάζω χρόνια λογοτεχνία . Σίγουρα ,θα με χαρακτήριζα βιβλιοφάγο αυστηρό , ακόρεστο και απρόβλεπτο . Ειδικά το τελευταίο σκέλος μπορώ να το αποδείξω περίτρανα . Πέρασα από πολλά είδη και ρεύματα λογοτεχνίας , από το δημοτικό ως σήμερα . Έκανα πειραματισμούς . Το προσπάθησα ομολογώ αρκετές φορές με κάποια που δε μου ταίριαζαν από την αρχή , να δώσω ευκαιρία ξανά με το φόβο μήπως τα αδικήσω . Μετά από πολλά βιβλία, δε κατάφερα ποτέ να τα μετρήσω ακριβώς , ξεχώρισα πλέον ποια αγαπώ , ποια λατρεύω και ποια είναι καλύτερα να βρισκόμαστε σε απόσταση . Όμως , ο κοινός παρανομαστής που επιζητώ σε όλα τα βιβλία είναι η σωστή γραφή . Θα σας δημιουργηθεί εύλογα η απορία τι εννοώ με τον χαρακτηρισμό σωστή . Δύσκολη απάντηση . Ίσως όχι μια . Για μένα είναι η άμεση , η παραστατική , αυτή που διαβάζοντας την κάθε λέξη ωθεί τις αισθήσεις σου να γίνουν εικόνες στο νου σου . Να τον κάνει να δει , να ακούσει , να μυρίσει μέσα από σελίδες . Αυτή , λοιπόν , είναι η μαγεία της καλής γραφής . Αναδεικνύει την πλοκή , δίνοντας της φτερά να πετάξει και κάνει τους ήρωες φίλους σου ή ακόμα και εχθρούς σου . Μερικοί από αυτούς θα αφήσουν κάτι στην ψυχή σου , σαν δίδαγμα , σαν μήνυμα , σαν αίσθηση περί δικαίου . Για όλους αυτούς τους ήρωες, θα σας καταθέσω κάποιες σκέψεις σήμερα , εστιάζοντας στις γυναικείες μορφές . Στις γυναίκες που αγαπήσαμε , μισήσαμε , γιατί στα μυθιστορήματα ο ρόλος της γυναίκας παίρνει σάρκα και οστά και κρίνεται από τον αναγνώστη . 

15% έκπτωση Nakas Book House Delivery για το ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ

15% Έκπτωση για αγορές μέσω της υπηρεσίας Nakas Book House Delivery με δωρεάν παράδοση αυθημερόν! Αποκλειστικά για τα μέλη της ομάδας ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ. Ισχύει μέχρι 15 Μαρτίου 2021.

- Μπες στο https://www.nakasbookhouse.gr/delivery και βρες τις περιοχές κάλυψης καθώς και τα στοιχεία επικοινωνίας των καταστημάτων

- Κάνε την παραγγελία σου τηλεφωνικά ή μέσω email δίνοντας τον κωδικό: VP0221

Βιβλία, παιχνίδια, σχολικά, στην πόρτα σου με ένα απλό τηλεφώνημα!

Όροι & προϋποθέσεις:

- Η έκπτωση μπορεί να εξαργυρωθεί αποκλειστικά μέσω της υπηρεσίας DELIVERY by Nakas Book House
- Η έκπτωση ισχύει για παραγγελίες μέσω τηλεφώνου ή email, μόνο στα  βιβλιοπωλεία που καλύπτει η υπηρεσία Delivery. Δεν ισχύει για παραγγελίες μέσω e-shop
- Η έκπτωση δεν συνδυάζεται με άλλες προσφορές ή εκπτώσεις
- Εξαιρούνται τα ξενόγλωσσα φροντιστηριακά και τα βιβλία που υπόκεινται στο νόμο περί ενιαίας τιμής βιβλίου

Η σαϊτιά του έρωτα μέσα απο την λογοτεχνία!

«Έρωτας είναι θαρρώ ο,τι ψάχνω σε σένα να βρω» ... αγαπημένο τραγούδι, χιλιοτραγουδισμένο από φωνές που θέλουν κάτι να καταθέσουν . Αυτό το βαθύ νόημα που σε ταξιδεύει σε άλλη διάσταση . Σε αυτή που νιώθεις στο πετσί σου αυτό το απόλυτο . Το μοναδικό . Το ξεχωριστό . Τον έρωτα . Για μένα αυτό το συναίσθημα είναι κόντρα στη λογική . Είναι άλλωστε παράλογο να νιωθεις πως μπορείς να πετάς ψηλά ή πως μπορείς να κατορθώσεις τα πάντα . Ότι είσαι ανίκητος , δυνατός , γεμάτος θέληση για ζωή. Άτρωτος, ίσως η πιο σοφή επιλογή επιθέτου , γιατί δεν σε αγγίζει τίποτα .Αυτά σαν αίσθηση, είμαι βέβαιη πως αυτή τη στιγμή σας ξυπνάνε θύμησες . Αναμνήσεις που άλλους σας γεμίζουν χαρά , σε κάποιους φέρνουν εικόνες πόνου και θλίψης για έναν έρωτα που έφυγε νωρίς , για άλλον που τελείωσε ξαφνικά ή για κάποιον που δεν ξεκίνησε καν ,γιατί δεν ήταν αμοιβαίο . Αυτό ίσως είναι το χειρότερο για μένα . Το μονοδιάστατο συναίσθημα που σου κατατρώει τα σωθικά γεμίζοντας σε αμέτρητα γιατί . Όποια μορφή ή μνήμη φέρνει στον καθένα από εσάς ο έρωτας , συμφωνούμε σε ένα πράγμα . Μια αλήθεια . Πως τον έχουμε ανάγκη , γιατί είναι ζωοδότης . Όσο και αν μας πόνεσε ή αν μας λάβωσε τον θέλουμε επιτακτικά πρωταγωνιστή στη ζωή μας . Αυτή η συγκεκριμένη ανάγκη μας πολλές φορές καλύπτεται μέσα από την αισθηματική λογοτεχνία . 

 

"ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ!" απο την Μαρία Μισσέ για την στήλη MISSELEN!

 

Μια φορά ήταν ο "καλός" ο θείος, και η μικρή ανιψούλα.

Μια φορά ήταν το αγόρι σου που νόμιζε μπορεί να σε χαϊδεύει όπου ήθελε ακόμη και δίχως την συγκατάθεση σου.

"...και η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο στην ελληνική λογοτεχνία" μεσα απο την διαπεραστική ματιά της ΕΥΑΣ ΜΑΡΆΚΗ!

   Ξέρω πως κάποια βιβλία μας αγγίζουν τόσο πολύ που νιώθουμε καθώς τα διαβάζουμε πως το μυαλό μας είναι η μεγάλη όθονη και αυτά "παίζουν" εκεί με μεγάλη επιτυχία καθηλώνοντάς μας. Είτε εκτινάσσοντας με τη δράση τους την αδρεναλίνη μας στα ύψη, είτε γιατί η πλοκή τους είναι κινηματογραφική είτε γιατί η καρδιά σου πάλλεται από συγκίνηση βλέποντας τον αγώνα των ηρώων για κάθαρση και για αποκατάσταση της αδικίας υπάρχουν αυτά τα μυθιστόρηματα που σε κερδίζουν για κάποιους ή και για ολους αυτούς τους λόγους. Θα σας εξομολογηθώ σε αυτές τις λίγες γραμμές ποια είναι αυτά που διάβασα φέτος από Έλληνες συγγραφείς και οι λέξεις τους έπαιρναν σάρκα και οστά κατευθείαν στα μάτια μου αιχμαλωτίζοντας με κατά τη διάρκεια του νοερού ή καλύτερα κινηματογραφικού τους ταξιδιού. 

BOOK-OSKAR ελληνικής λογοτενίας 2020 με την ματιά της ΕΥΑΣ ΜΑΡΑΚΗ!

Βιβλία... μια λέξη. Μικρή , μολις τρεις συλλαβές που για εμάς τους φανατικούς αναγνώστες , γεννά μέσα μας συναισθήματα πολλά και σίγουρα ιδιαίτερα . Εμένα , η χαρά που μου δίνουν είναι συνώνυμη με της αγάπης , της αγκαλιάς , αυτης της μοναδικης πληρότητας . Μπορεί σε καποιους να φαντάζει βαρύγδουπο και υπερβολικό , ομως, έτσι αισθάνομαι . Σαν να ζώ ευτυχισμενες στιγμες . Γιατί αυτό είναι η ζωή . Στιγμές . Απλες , αλλά σίγουρα σημαντικες . Σημαντικές όταν τις ρουφας αδηφάγα ως το μεδούλι και δεν αφηνεις καμία να πάει χαμένη . Εμεις οι ίδιοι άλλωστε τις αναγάγουμε στο ποσό ουσιώδεις ή αναλωσιμες θα είναι . Με όσα βιώνουμε σαν οντοτητες , σαν Έλληνες , σαν πολιτες του κόσμου , σ αυτες τις πρωτογνωρες συνθηκες για ολους, σίγουρα πλέον αντιλαμβανόμαστε τη ζωή αλλιως . Με αλλη οπτική . Διαφορετικά και κυριως ουσιαστικα . Καταλάβαμε στο πετσί μας πως τίποτα δυστυχως δεν είναι δεδομένο . 

Μια εικόνα - Χίλιες ΣΚΈΨΕΙΣ: "ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΥΡΤΑΡΙ" - Για την στήλη ΜΙΣΕΛΕΝ: Ελενα Καλογεροπούλου, Μαρία Μισσέ & Αννα Ζηλάκου!

 Τα γράμματα στο συρτάρι 

Περίεργα που τα φέρνει καμιά φορά η ζωή... Άνοιξα το σκονισμένο κομοδίνο της μαμάς, στο

παρατημένο σπίτι των παιδικών μου χρόνων που έφερε πια η έντονη οικονομική ανάγκη την δύσκολη ώρα να πουληθεί πλήρως επιπλωμένο. Με έκπληξη διαπίστωσα την ύπαρξη κάποιων αντικειμένων εκεί μέσα. Πρέπει να βρίσκονταν χρόνια εκεί αφού το σπίτι έμεινε κλειστό μετά τον θάνατο της πολυαγαπημένης μου μανούλας, οχτώ χρόνια πριν. Δεν είχα βρει την δύναμη να το επισκεφθώ από τότε. Όμως τώρα.. Έπρεπε... Να μείνω δεν μπορούσα. Με έπνιγαν οι θύμησες σε μια θάλασσα αναμνήσεων δεμένων με θλίψη. Κι αυτά στο συρτάρι... Με έκπληξη διαπίστωσα πως ήταν ερωτικές επιστολές συνοδευόμενες από έναν σταυρό και μια άγκυρα. Τα πήρα και ξεκίνησα να διαβάζω. Ούτε κατάλαβα πότε έπεσε η νύχτα. Κάπου ανάμεσα στην τυλιγμένη με έντονα συναισθήματα ροή των λέξεων που με κρατούσε αιχμάλωτη, στα δάκρυα που έτρεχαν ασυναίσθητα και ακατάπαυστα και στα ταξίδια του μυαλού στις καταστάσεις και τις εποχές, κατάλαβα. " Γι 'αυτό κοίταζε πάντα με διάχυτη τη μελαγχολία στο σκοτεινιασμένο της βλέμμα τους ορίζοντες την ώρα της δύσης. Κι έλεγε ότι θυμόταν τις θλιβερές ιστορίες της θείας Μελίνας, όταν την ρωτούσα τι είχε. Δική της ήταν η ιστορία. Κανενός άλλου. " 

Συνεχίζοντας το διάβασμα ένα ρίγος με διαπέρασε

".... Έκανα το τεστ σήμερα. Επιβεβαιώθηκε. Είμαι έγκυος φως μου! Σε περίπου 7 μήνες θα έχεις στην αγκαλιά σου την πιο όμορφη δημιουργία της αγάπης μας! Πέρα από την ίδια την αγάπη βέβαια! Και ξέρεις... Μου ήρθε στο μυαλό αυθόρμητα να την ονομάσουμε ακριβώς αυτό... Αγάπη...!

Είσαι πάντα μέσα στην ψυχή μου,

Κάκια. "

- Ο πατέρας μου ....

Είπε με φωνή που έτρεμε και ένας βαθύς αναστεναγμός γλίστρησε από μέσα της. Στον τελευταίο φάκελο ο άνθρωπος που φαίνεται πως τελικά ήταν ο βιολογικός μου πατέρας,  έγραφε

"Μπορεί να είμαι στον πόλεμο και ο κίνδυνος να καραδοκεί αλλά εσύ είσαι το φως που συγκρατεί μέσα μου τις θύελλες και θέλω να ξέρεις πως ο, τι και να συμβεί, όλα αυτά τα συναισθήματα που με τόση πληρότητα μοιραστήκαμε με έκαναν να νιώσω γεμάτος σε αυτή την ζωή και είμαι στ' αλήθεια ευτυχισμένος! Να προσέχεις την Αγάπη μας. Ελπίζω να σας δω σύντομα...

Σ' αγαπώ πάντα,

Μάρκος "

"Αυτός λοιπόν πρέπει να ήταν ο λόγος που πάντα είχα την αίσθηση πως είχαν μία αδελφική αγάπη με τον πατέρα και χώρισαν τόσο γρήγορα... " σκέφτηκα μπερδεμένη προσπαθώντας να μεταβολίσω τα τόσο απίστευτα νέα δεδομένα.

Σκούπισε τα σκεπασμένα με μια υγρή κουρτίνα  μάτια της, έσβησε τα φώτα και βγήκε έξω από το σπίτι. Ψιθύρισε ένα " Α ρε μάνα σ' αγαπώ πάντα... ", χαϊδεύοντας απαλά την πόρτα και έφυγε με αργά βήματα χαμένη στις σκέψεις της, πατώντας πάνω στα ξερά φθινοπωρινά φύλλα του κήπου τους.....                                                                                                                           

                                                                                                                               Άννα Ζηλάκου

 

  Τα γράμματα στο συρτάρι

Αναρωτιέσαι πού καταλήγουν άραγε οι περασμένοι έρωτες; 

Πού είναι αυτός ο παράδεισος για τους χωρισμένους εραστές; 

Αν ξεχνιούνται ποτέ αυτά που ένιωσαν δύο ζευγάρια χείλη στο πρώτο τους φιλί; 

Ίσως σε ένα συρτάρι ξύλινο, σε κάποια παλιά ντουλάπα ξεχασμένη στα βάθη της καρδιάς. Εκεί κρύβονται, εκεί καταλήγουν οι αλησμόνητες αγάπες. Σ' ένα συρτάρι γεμάτο γράμματα με λόγια ερωτικά, φωτογραφίες χαμογελαστές, ευχές βιαστικές πάνω σε καρτ ποστάλ που θυμίζουν εποχές αλλοτινές. Συναισθήματα στριμωγμένα μέσα σε στίχους. Άγκυρες που έχασαν το λιμάνι τους ψάχνοντας ωκεανούς σε δακρυσμένα μάτια. Κι ένας μικρός σταυρός να σε προσέχει στις φουρτούνες της ζωής. Φάκελοι ξέχειλοι από σ' αγαπώ, από προσμονές και πόθους... Εκεί σε ένα συρτάρι φυλάω κι εσένα... Τα φιλιά μας, τα λόγια που ψιθύριζες τις νύχτες, το χαμόγελο σου... Περιμένοντας, υπομονετικό λιμάνι μέχρι να βρεις τη σωστή πορεία και να ρίξεις άγκυρα πλάι μου... Κι από κει να χαράξουμε μαζί νέους χάρτες, που θα δείχνουν τον δρόμο για τα αστέρια. Για τον χαμό ή την σωτηρία μας....

                                                                                                                        Μισσέ Μαρία

  Τα γράμματα στο συρτάρι 

 Ήταν κάποτε ένας νεαρός με κορμοστασιά κυπαρισσιού και μάτια στο χρώμα του κεχριμπαριού.

Στημένος αγέρωχα πίσω απ' το τιμόνι του αρμένιζε στις θάλασσες έχοντας πυξίδα την αγάπη! Τα μαλλιά του ήταν πυκνά,μαύρα σαν έρεβος και το χαμόγελο του λαμπρό,σαν καλοκαιρινός ήλιος. Μόνο που σπάνια χαμογελούσε τώρα πια... Στο βλέμμα του αντάμωνε η θλίψη με τα χαμένα όνειρα. Στα μάτια του θαρρείς πως πάντα μαινόταν καταιγίδα, όμοια με εκείνη που του στέρησε ότι πολυτιμότερο είχε! Μόνο η μορφή της θα μπορούσε να ανατείλει πάλι ήλιους στην ψυχή του. Σ' ένα καράβι θαλασσόδερνε την ψυχή του, χρόνια ολόκληρα, μήπως και βρει γαλήνη. Κι ας ήταν η θάλασσα που κρατούσε στα βάθη της αγκάλης της, την πολύτιμη του αγάπη. Κάθε που ο καιρός αγρίευε έφερνε στον νου του αυτή την νύχτα, που τα θεόρατα κύματα την σκέπασαν με την μανία τους. Βουτούσε για ώρες στην αφρισμένη κόλαση μήπως μπορέσει να την σώσει, όμως μάταια τα 'βαζε με τα στοιχειά της φύσης. Ήταν πιο δυνατά,πιο άγρια από εκείνον κι ας πάλευε σαν το θεριό απέναντι τους... 

- Και ύστερα τι έγινε παππού; 

- Ύστερα πέρασαν τα χρόνια και η φουρτούνα μέσα του άρχισε να κοπάζει, όμως συνέχισε να διασχίζει τις θάλασσες για να την νιώθει κοντά του. Σαν μια γοργόνα την είχε στο μυαλό του, που τον συνόδευε σε κάθε του ταξίδι. Και κάπου μακριά, σ' ένα απάνεμο λιμάνι ήρθε στην ζωή του μια γυναίκα με ζεστά μελένια μάτια και τεράστια αγκαλιά! Με κόπο και υπομονή έριχνε αγάπη σε όλες τις πληγές του ώσπου να τις γιατρέψει. Γιατί πρέπει να ξέρεις μικρό μου! Καμιά καταιγίδα δεν κρατά για πάντα και πρέπει να αφήνουμε την αγάπη να σκορπίζει τα σύννεφα και να ανοίγει φωτεινούς δρόμους στην καρδιά μας. Ακόμα κι αν πονέσαμε ακόμα κι αν τσακίσαμε,εκείνη βρίσκει πάντα τρόπο. 

- Και την γοργόνα του, την ξέχασε παππού; 

- Όχι,παιδί μου! Κράτησε πάντα την ανάμνηση της φυλαχτό,για να του δίνει δύναμη και κουράγιο. Κάθε δειλινό κοιτούσε την θάλασσα κι ένιωθε να την ανταμώνει... Τώρα πέσε να κοιμηθείς γιατί πήγε αργά!

 - Καληνύχτα παππού.Σε αγαπώ! 

- Καληνύχτα καμάρι μου!Σε λατρεύω. 

Σκέπασε το λεπτό κορμάκι με την κουβέρτα και με αργά βήματα έφτασε στο δωμάτιο του. Κάθισε στο αρχοντικό κρεβάτι του κι άνοιξε το συρτάρι του κομοδίνου του.Τα τρεμάμενα χέρια χάιδεψαν τον χρυσό σταυρό και την άγκυρα. Έπειτα σήκωσαν ευλαβικά τα γράμματα τους. Με σπασμένη φωνή ξεκίνησε να διαβάζει σιγανά το ποίημα που του είχε αφιερώσει. " Σκύψε και δες μέσα μου, κοίταξε... Βλέπεις την βαθιά θλίψη μου,την αξημέρωτη; Σιγά- σιγά , απαλά κι ανώδυνα ξερίζωσε τη... Σαν ένα καρφί, σαν ένα βότανο πικρό... Με ένα φιλί σου Με το χαμόγελο σου Να μην δακρύσουν τα μάτια σου Να μην ματώσουν τα δάχτυλα σου Θυσία στο βωμό της αγάπης μας Που ποτέ δεν θα χαθεί... 

                                                                                                                        Έλενα Καλογεροπούλου

Μια εικόνα - Χίλιες λέξεις: "ΤΟ ΣΑΚΙΔΙΟ" - Για την στήλη ΜΙΣΕΛΕΝ: Ελενα Καλογεροπούλου, Μαρία Μισσέ & Αννα Ζηλάκου!

Το σακίδιο 

 

 Το κοίταξε εκείνη τη μέρα στην άκρη του δρόμου. Πάνω σε σκαλοπάτι πλάι στο τεράστιο αυτό γράμμα που σχηματίζει την αρχή του "ΟΧΙ". Όχι δεν ήθελε να θυμάται πια. Θα άφηνε τον πόνο να τον πάρει η λήθη... Και μαζί μ' αυτόν και εκείνο το χακί ξεφτισμένο σακίδιο με τις αναμνήσεις της. Δεν ήθελε να το πετάξει στα σκουπίδια.... Κάτι την κρατούσε, μία σιωπηρή απαγόρευση, μία άυλη εσωτερική ανάγκη. Ήθελε να το αποχωριστεί χωρίς να ελπίζει να το ξαναδεί σαν να την διαπερνάει μια γλυκιά λεπίδα μέσα της. Έπρεπε να πει επιτέλους το τελευταίο αντίο σε ένα τόσο αγαπημένο μα συνάμα στείρο εν τέλει παρελθόν. Ένα παρελθόν που ο, τι της είχε απομείνει πέρα από τις αναμνήσεις που της κομματιαζαν γλυκά την ύπαρξη, υπήρχε προσεχτικά κλεισμένο εκεί μέσα. Καθόταν - ώρες ολόκληρες πρέπει να ήταν - δίπλα του χαμένη, προσπαθώντας, ψάχνοντας απεγνωσμένα να βρει μέσα της τη δύναμη να γυρίσει την πλάτη και να φύγει. Μακριά. Πόση προσπάθεια... Τόσοι άνθρωποι βλέπουν μα δεν καταλαβαίνουν. Δεν ξέρουν τί μπορεί να περνάει ο καθένας που βρίσκουν στο διάβα τους κι έτσι κρίνουν. Έτσι απλά. Έτσι ρηχά...Της ξέφυγε ένα πικρό, πνιχτό γέλιο από τα χείλη. Έστρεψε το βλέμμα στο σακίδιο. Μετέφερε ένα απαλό φιλί με το χέρι της και μετά σηκώθηκε και απομακρυνθηκε αργά αφήνοντας πίσω και ένα κομματάκι από το είναι της. Εκεί. Μέσα σε ένα ξεφτισμένο σακίδιο. Στην άκρη κάποιου δρόμου....

 

                                                                                                                                 Άννα Ζηλάκου

 

Το σακίδιο

 

 - Τρέξε, τρέξε σου λέω... Θα μας φτάσουν!

 - Δεν μπορώ... Δεν αντέχω άλλο... 

 

Μιαν ανάσα μόνο. Ασε με να πάρω μιαν ανάσα. Οι δύο σκιές έτρεχαν εδώ και ώρα μέσα στους σκοτεινούς δρόμους. Εκαναν ασπίδα τους τις μισογκρεμισμενες μάντρες και τους ζωγραφισμένους τοίχους για να προστατευθουν. Ηξεραν πως πρέπει να κρυφτούν. Ηξεραν πως το αληθινό σκοτάδι έτρεχε ξωπισω τους. Πιασμενοι χέρι χέρι θέλησαν να κρυφτούν από την μοίρα... Χωρίς να ξέρουν, χωρίς να φαντάζονται πως εκείνη καθόταν σκεπτική στο σκαλοπάτι μπροστά τους και περίμενε... 

Το αγόρι κοντοσταθηκε και κοίταξε στα μάτια το κορίτσι με τα μαύρα, μακριά μαλλιά. Αφησε ένα χάδι στο κατάλευκο πρόσωπο της και της έδειξε το σκαλοπάτι. 

 -"Καθησε μόνο για δύο λεπτά... Δεν νομίζω πως τους έχουμε ξεφύγει αρκετά. Κινδυνευουμε!" 

 Άφησε το σακίδιο που κουβαλούσε στην πλάτη του να πέσει απ' τους ώμους του και το φερε μπροστά στα χέρια του. Βαλθηκε να ψαχουλευει με μανία το περιεχόμενο του όταν με την άκρη του ματιού του έπιασε μια σκιά να κινείται παράπλευρα αριστερά τους. 

Δεν είχαν χρόνο... Δεν σκέφτηκε... Δεν δίστασε ούτε για μια στιγμή. Επεσε ολόκληρος επάνω της. Η μια σφαίρα τον βρήκε χαμηλά στο νεφρό και η δεύτερη σφηνώθηκε με δύναμη στα πλευρά του. Το αίμα του σχηματιζε πηχτα, πορφυρα ρυάκια βάφοντας ατσαλα την ολόλευκη μπλούζα του. 

 

Η σκιά χάθηκε... Πότισε με αίμα τα όνειρα τους και εξαφανίστηκε. Το κορίτσι τρέμοντας, τον ξάπλωσε ανάσκελα στο σκαλοπάτι. Πεταξε το σακίδιο σε μιαν άκρη και κλαίγοντας του φώναζε. 

  - "Μη με αφήσεις...σε παρακαλώ.. Μην με αφήσεις! Το υποσχέθηκες!" 

 

Περιπλανώμενο στον θολό κόσμο του πόνου,το αγόρι άνοιξε για λίγο τα μάτια του. Αντικρυσε τον μελαχρινό του άγγελο και χαμογέλασε αχνά.

 - " Άνοιξε τα μάτια σου... Κοίταξε με. Μην φεύγεις, με ακούς? Μην φευγεις. Μιαν ανάσα... Πάρε ακόμα μιαν ανάσα. 

 

"Ένα ξεπνοο - "Μέσα στο σακίδιο...." κι ένα ακόμη πιο ξεπνοο "Σ'αγαπω" έσβησε στα χείλη του. 

 Κι ύστερα το αγόρι έκλεισε τα μάτια κι έφυγε μακριά της... Έσυρε το πλημμυρισμένο βλέμμα της μέχρι το σακίδιο και θυμήθηκε τα λόγια του. Το άνοιξε και ανακάτεψε τα σκόρπια πράγματα μέχρι που την βρήκε. Μια φωτογραφία τους,από τότε που ήταν παιδιά.Καθισμενοι αγκαλιά σε μια πέτρα,με τον ήλιο να βάφει κόκκινο τον ουρανό πίσω τους και τα χέρια τους πλεγμένα σ'έναν δεσμό αγάπης. Τη γύρισε απ'την ανάποδη και διάβασε... 

 

                                                       " Ειρήνη και Λευτέρης" 

                                       Δικός σου μέχρι την την τελευταία μου πνοή

 

Η μοίρα την κοίταξε δακρυσμένη... Περίμενε μαζί της... Κι έπειτα την έπιασε απ'το χέρι και προχώρησαν με βαριά βήματα. Το σακίδιο το άφησαν εκεί. Καμια τους δεν άντεχε να το σηκώσει! 

 

                                                                                                                      Έλενα Καλογεροπούλου

 

Το σακίδιο. 

 

Έμεινε μόνο του. 

Εγκαταλελειμμένο; Ξεχασμένο; 

Κανείς δεν ξέρει. Κανένας δεν θυμάται πια. Ίσως κάποιος το αναζητά. Ίσως κάποιοι αναζητούν αυτόν. Κανείς δεν θέλει να ξέρει. Κανένας δεν θέλει να θυμάται. 

Κι αυτό εκεί, πάνω στο βρωμισμενο σκαλοπάτι. Αυτό που βρωμισε από ανθρώπους καθαρούς. 

Περνάν οι μέρες, οι εποχές περνούν. Κανείς δεν το αναζητά. 

Όμως κόντρα στο κρύο και στη ζέστη, εκείνο περιμένει. Αλλά μάταια ... 

Όλοι προσπερνούν... Αποστρεφουν το βλέμμα... Δεν τους αφορά λένε.. 

Κάποτε σαν πέρασαν χρόνια και χρόνια ένα ξυπόλυτο παιδί με μια γυμνή καρδιά στα χέρια το πρόσεξε. Η βρώμα δεν το ένοιαξε... Κάθισε δίπλα του... Διστακτικά... 

Με αργές κινήσεις το άνοιξε, μη και το τρομάξει, έβγαλε από μέσα ένα μάτσο σχισμένα όνειρα, ένα κουτί που κάποτε έκλεινε ελπίδες.. 

Ένα θλιμμένο χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του. 

Έκλεισε την καρδιά στο κουτί και κρύβοντας το μέσα στο ξεχασμένο σακίδιο το φόρεσε στην πλάτη του κι έφυγε... 

Μακριά από το βρώμικο σκαλοπάτι... 

                                                                                                                          

                                                                                                                         Μαρία Μισσέ

 

"HORIZON": Στο Λαγανά Ζακύνθου η γευστική εμπειρία περνά σε άλλο επίπεδο!

Το νησί της Ζακύνθου είναι γνωστό τόσο στους Έλληνες όσο και στους ξένους επισκέπτες ως ένας τουριστικός προορισμός με καταπληκτικές θάλασσες, όμορφα χωριά και φυσικά με έντονη διασκέδαση. Πολυδιαφημισμένο αλλά και προσιτό, το σίγουρο είναι πως δεν θα απογοητεύσει και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Οι παραλίες της Ζακύνθου έχουν την ιδιαίτερη ομορφιά του Ιονίου Πελάγους, με κρυστάλλινα, καταγάλανα νερά, που όποιος βουτήξει σίγουρα μαγεμένος θα προγραμματίσει ξανά την επόμενη επίσκεψη στο νησί!

Από τις γνωστότερες παραλίες της Ζακύνθου είναι εκείνη του Λαγανά, από τις ωραιότερες και μάλιστα προστατευμένη περιοχή καθώς εδώ γεννάνε τα αυγά τους οι χελώνες καρέτα-καρέτα. Μια από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα με μήκος 9 χλμ. Στο κοσμοπολίτικο Λαγανά ανακαλύψαμε περπατώντας στην παραλία, ένα όμορφο παραδοσιακό εστιατόριο οπού ο συνδυασμός ξύλου – πέτρας δημιουργούν μια όμορφη αντίθεση στην πλανεύτρα μαγευτική αμμουδιά. Όντως η θέα είναι ανεπανάληπτη όταν ο ήλιος βασιλεύει και τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψεις τους χρωματισμούς του ουρανού και τις φωτοσκιάσεις που σχηματίζονται στο απέραντο γαλάζιο. Είναι γνωστό εξάλλου πως τα παραθαλάσσια ταβερνάκια εξισορροπούν την καλοκαιρινή επιλογή μετά το μπάνιο.

Αποτελώντας θεσμό για το ντόπιους αλλά και τους επαναλαμβανόμενους επισκέπτες, στο εστιατόριο HORIZON θα κάνεις μια γαστρονομική βουτιά υψηλής αισθητικής ανάλαφρης κομψότητας που δένει με την Ζακυνθινή ατμόσφαιρα. Μέσα από ένα πλούσιο μενού με στοιχεία ευρύτερης μεσογειακής κουζίνας και με τους ιδιοκτήτες να μετρούν αρκετά χρόνια στο… κουρμπέτι, είτε επιλέξετε να φάτε ψάρια και θαλασσινά ακριβώς δίπλα στο κύμα, είτε είστε δεινοί κρεατοφάγοι μην ανησυχείτε! Το σίγουρο είναι ότι θα φάτε πολύ καλα!

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία τα δροσερά cocktail που απολαύσαμε στις ξαπλώστρες κάνοντας τις βουτιές μας!

Εκτός από τα φροντισμένα πιάτα τους, τις πλούσιες μερίδες αλλά και τις «βατές» τιμές, το εστιατόριο HORIZON έχει άλλο ένα ατού: γρήγορο και ευγενικό σέρβις που κλέβει τις εντυπώσεις, αλλά και ιδιοκτήτες που σαν τους γνωρίσεις δεν υπάρχει περίπτωση να μην γίνεις φίλος τους. Φυσικά δεν λείπουν και οι VEGAN προτάσεις.  Όλα τα πιάτα σερβιρισμένα σε μοντέρνο στυλ που με μεγάλη φροντίδα επιμελείται ο σεφ του εστιατορίου.  

Το μενού μας ξεκινά με μια σειρά από εκλεπτυσμένα ορεκτικά όπως τα εξαιρετικό "Μύδια φούρνου γεμιστά με κρέμα μυρωδικών και παρμεζάνα", "Σαλάτα Ηorizon", " Πατάτες ογκρατεν " και "Σκορδοψωμο με τυρί με φρέσκο ζυμάρι". Και δίνει πάσα στα κυρίως πιάτα με πρωταγωνίστρια την "Αστακομακαρονάδα" και ακολουθούν "Jack daniels burger ", "Αρνί κλέφτικο", "Χοιρίνό φιλέτο μαυροδάφνης" και "Μοσχαρίσιο φιλέτο παρμεζάνας".  

Η άρτια εκπαιδευμένη ομάδα της κουζίνας σε συνεργασία με τους ιδιοκτήτες έχουν δημιουργήσει μια μοναδική προσέγγιση στο φαγητό, με φόντο τη θάλασσα, τον ήλιο και το μοναδικό ελληνικό καλοκαίρι!

Το φινάλε υπέγραψε το επιδόρπιο με μια ποικιλία γλυκών να παρελάσουν μπροστά μας. "Τηγανιτό παγωτό", "Ζακυνθινή φρυγανιά", "Cheese cake" και φυσικά "Φρεσκοψημενες Βάφλες με παγωτό"! 

Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να επισκεφτείς το εστιατόριο HORIZON, από εκει και πέρα αφήνεσαι στα χέρια των ειδικών να σε ταξιδέψουν σε μια μοναδική γαστρονομική εμπειρία!

Horizon
Url: www.horizonzante.gr
Email: horizonzante@gmail.com
Τηλ: 2695052791 Κιν: 6977369554
Ζάκυνθος, Περιοχή: Λαγανάς - Τ.Κ.: 29092 - Διεύθυνση: Λαγανάς Παραλία