🎯 ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ
Στην καρδιά αυτού του σκοτεινού μυθιστορήματος βρίσκεται ένα αμείλικτο ερώτημα: Μπορεί η αγάπη να γίνει φονική; Η Θεοδώρου χτίζει την αφήγηση πάνω στη λεπτή γραμμή μεταξύ έρωτα και εμμονής, ανάμεσα στην ανάγκη για σύνδεση και στην απώλεια κάθε ορίου. Η ίδια η ιδέα του τίτλου — “Σ’ αγαπάω μέχρι θανάτου” — δεν είναι ρομαντική. Είναι προειδοποιητική.
Το βιβλίο δεν εξετάζει απλώς το ποιος σκότωσε. Τοποθετεί το βλέμμα πιο βαθιά: ποιος υπέθαλψε, ποιος αδιαφόρησε, ποιος επέτρεψε σε ένα τέρας να μεγαλώσει ανενόχλητο, ντυμένο με τα ρούχα της αγάπης.
Επιπλέον, διαπραγματεύεται έντονα την απώλεια της μνήμης – όχι μόνο ως σύμπτωμα τραύματος, αλλά και ως αμυντικό μηχανισμό, μια ασπίδα που προστατεύει το μυαλό από την αλήθεια. Ένα ερώτημα αιωρείται διαρκώς: αν η αλήθεια είναι πιο φρικτή από το ψέμα, μήπως το ψέμα είναι λύτρωση;
Η σειρά βιβλίων ΜΑΘΕ ΜΕ του Δρ. Φώτη Παπαναστασίου αποτελεί έναν εξαιρετικό οδηγό για γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές που ασχολούνται με παιδιά με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ). Με βαθιά κατανόηση της φύσης του αυτισμού, ο συγγραφέας προσφέρει πρακτικές, επιστημονικά τεκμηριωμένες και εφαρμόσιμες συμβουλές που στοχεύουν στη βελτίωση της καθημερινότητας των παιδιών και στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που προάγει την ανάπτυξη και την ανεξαρτησία τους.
Η σειρά ΜΑΘΕ ΜΕ αποτελείται από δύο βιβλία που εστιάζουν σε διαφορετικές πτυχές της ζωής ενός παιδιού με αυτισμό. Το πρώτο βιβλίο αναλύει τις γνωστικές και αισθητηριακές δυσκολίες, τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα, καθώς και στρατηγικές για την ενίσχυση της αυτοεξυπηρέτησης και της ανεξαρτησίας. Το δεύτερο βιβλίο εστιάζει στη γλώσσα, την επικοινωνία, τη συναισθηματική ανάπτυξη, καθώς και στον σχολικό εκφοβισμό και τη διαχείρισή του.
Ένα ανεκπλήρωτο «σ' αγαπώ», μια Αθήνα που φλέγεται, ένας έρωτας που παλεύει να αναγεννηθεί από τις στάχτες του. «Τα αηδόνια της σιωπής» δεν είναι απλώς ένα ιστορικό μυθιστόρημα· είναι ένας λογοτεχνικός σίφουνας που ρουφά τον αναγνώστη στη δίνη του, εκεί όπου η Ιστορία και το συναίσθημα συγκρούονται με εκκωφαντική δύναμη.
Ο Στέφανος Δάνδολος, με τη γνωστή του μαεστρία, χτίζει μια αφήγηση όπου ο χρόνος γίνεται ρευστός, οι μνήμες γίνονται πληγές και η αγάπη ένας φάρος που παλεύει να φωτίσει το σκοτάδι. Από τις στιγμές της ευφορίας κατά την απελευθέρωση της Αθήνας το 1944 μέχρι τις μέρες που η πόλη βυθίζεται στην εφιαλτική σκιά του Εμφυλίου, το μυθιστόρημα δεν αφήνει περιθώρια για ανάσα.
Η αγαπημένη συγγραφέας των αναγνωστών η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη επέστρεψε με ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα, πολυεπίπεδο και πολυθεματικό. «Το μπλε ζαφείρι» μας ταξιδεύει στην όμορφη Λήμνο μέσα από τα μάτια της Μελάνθης, μιας ιδιαίτερης προσωπικότητας που θα σας συγκινήσει με την πορεία της ζωής της. Κοντά της πάντα ο Άλκης, με τον οποίο δένονται από μικροί όταν αυτός θα την υπερασπιστεί για τον κοινωνικό ρατσισμό που υφίσταται. Στο διάβα της θα φανεί και ο Μάρκος, ένας άντρας που κάνει τα αδύνατα δυνατά να την κερδίσει. Τελικά, την αγαπά πραγματικά ή είναι ένας σκοτεινός ήρωας με μυστικά;
Η Λένα Μαντά πιστή στο ραντεβού της με το αναγνωστικό κοινό της κυκλοφόρησε το Μάιο το νέο της μυθιστόρημα με τον τίτλο «Το μωρό της σοφίτας». Με απλό και καλαίσθητο εξώφυλλο και με μια περίληψη που ιντριγκάρει σε προσκαλεί να διαβάσεις ένα βιβλίο που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι αληθινή ιστορία. Μας μεταφέρει στα χρόνια εκείνα που στα αρχοντικά οικογενειών τα κορίτσια που εργαζόταν εκεί πολλές φορές έμειναν έγκυος από τα αφεντικά τους και αυτά τα παιδιά ή θανατώνονταν με έκτρωση ή γεννιόταν στα κρυφά με οδυνηρές συνέπειες.
Η Χρυσηίδα Δημουλίδου κατορθώνει πάντα στα
ραντεβού με το αναγνωστικό της κοινό να ξεχωρίζει, γιατί κανένα βιβλίο της δεν
μοιάζει με το προηγούμενο της. «Παίζει» σε διαφορετικό είδος και ύφος κάθε
φορά και εμένα αυτό αναγνωστικά μου αρέσει, γιατί ενέχει το στοιχείο του αιφνιδιασμού.
Στο τελευταίο της μυθιστόρημα με τίτλο «Η 13η πύλη» μας ταξιδεύει
ανάμεσα στην Ιρλανδία και την Κρήτη με δύο διαφορετικές ιστορίες που κάποια
στιγμή συμπορεύονται με όμορφο τρόπο.
Πρώτη μου επαφή με τον συγγραφέα και ομολογώ πως μου κίνησε την περιέργεια ο τίτλος καθώς και το γεγονός πως δεν είχα διαβάσει ποτέ ως τώρα μαθηματικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Είχα κάποιες επιφυλάξεις για αυτό το πάντρεμα στη λογοτεχνία αν θα ταιριάξει με τα αναγνωστικά μου γούστα, όμως αυτές κάμφθηκαν γιατί διαπίστωσα πως πάνω από όλα σημασία έχει τρόπος που στήνεις και ξετυλίγεις την ιστορία.
Άνδρος του 1960 και μια άγνωστη νοσοκόμα έρχεται να ταράξει τα νερά μιας καθωσπρέπει κοινωνίας, η οποία ωστόσο κρύβει πολλά ένοχα μυστικά ετών. Η Κατερίνα Συμεωνίδη, μια αινιγματική φιγούρα σκαλίζει μια υπόθεση εξαφάνισης μιας αστής κοπέλας, της Φλωρέζας που συνέβη πριν από τριάντα χρόνια. Τρεις ισχυρές οικογένειες του τόπου συνδέονται μεταξύ τους με δεσμούς φιλίας αλλά και με βαθύτερα αίτια που αν έλθουν στο φως υπολήψεις θα κηλιδωθούν και κυρίως αποκαλύψεις θα σοκάρουν. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και πρέπει η αλήθεια να λάμψει και η νοσοκόμα δε διστάζει να μπήξει το μαχαίρι στο κόκκαλο.
Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος δεν χρειάζεται συστάσεις. Πλάθει ιστορίες ρεαλιστικές με θεματικό κέντρο όσα απασχολούν την επικαιρότητα με το δικό του μοναδικό τρόπο και ο αναγνώστης ακολουθεί τους ήρωες σε δύσκολα μονοπάτια, νιώθοντας πως θα μπορούσε και ο ίδιος να είναι ένας από αυτούς. Στο τελευταίο του μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο «Ενός λεπτού σιγή» ακολουθεί αυτήν την ίδια συνταγή επιτυχίας. Πραγματεύεται το πάντα επίκαιρο και διαχρονικό θέμα της απιστίας μέσα στο γάμο και την ιδιαίτερη περίσταση της νοσηλείας σε ένα ψυχιατρείο.
Η πολυγραφότατη Λένα Μαντά πιστή στο ραντεβού της με το αναγνωστικό κοινό φέτος το Μάιο επέστρεψε με το μυθιστόρημα «η σφραγίδα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός .Τα τελευταία χρόνια με είχε ελαφρώς απογοητεύσει ,γιατί έβλεπα πως έχασε την φρεσκάδα της έμπνευσης καθώς είναι δύσκολο για κάθε συγγραφέα να γράφει συνεχόμενα αφενός και αφετέρου να ξεπερνά τον εαυτό του ή ακόμα και να τον ακολουθεί συνέχεια η έμπνευση κατά πόδας. Στο τελευταίο της βιβλίο ομολογώ πως τα πήγε καλύτερα χωρίς αυτό να σημαίνει πως με ικανοποίησε απόλυτα όπως τα πρώτα της πονήματα.
Η Σόφη Θεοδωρίδου για μια ακόμα φορά σε μυθιστόρημά της καταπιάνεται με ένα θέμα ιδιαίτερο και δύσκολο. Γράφει για τη γυναίκα,τη θέση της στην πατριαρχική κοινωνία,για τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις. Έχοντας ως κεντρική ηρωίδα την Αιμιλία, η οποία το 1937 αφήνει την πρωτεύουσα για να ζήσει με την οικογένεια του συζύγου της, του Δάμου στην επαρχία ξετυλίγεται το μωσαϊκό της εποχής .Εκεί θα είναι η πρωτευουσιάνα,το ξένο σώμα σε μια κλειστή κοινωνία όπου τον πρώτο ρόλο τον έχουν η πεθερά και ο πεθερός.Δύσκολες συνθήκες για τις γυναίκες και παράλληλα με την Αιμιλία, βλέπουμε ιστορίες και άλλων γυναικών, όπως της Σόνιας, της Κατινούλας, της Αννίτας και της Νίνας, οι οποίες αναβιώνουν παραστατικά αντιλήψεις εκείνης της εποχής για τη θέση του αδύναμου φύλου μέσα από τον προσωπικό Γολγοθά της κάθε μίας.
Η πολυαγαπημένη συγγραφέας Ρένα Ρώσση επέστρεψε συνεπής στο ραντεβού της με το αναγνωστικό της κοινό με ένα μυθιστόρημα άκρως κοινωνικό, που στο θεματικό κέντρο έχει την αναζήτηση της ευτυχίας. Έρωτας, πάθη, προδοσία, φιλία παρελαύνουν στο βιβλίο μέσα από τις ιστορίες έξι κεντρικών ηρώων, οι οποίες συντροφεύουν τον αναγνώστη με οδηγό την τρυφερή και λυρική γραφή της Ρώσση. Οι ιστορίες διαδραματίζονται σε διάφορα μέρη από τη Μάνη και στην Αυστρία, μέχρι την Αμερική και τη Ρόδο και επισημαίνουν πως οι γονείς διαπλάθουν τον χαρακτήρα των παιδιών τους και πως οι αμαρτίες τους τα συνοδεύουν. Επίσης, χωρίς να θέλω να κάνω σπόιλερ με την ευαισθησία που την διακατέχει η συγγραφέας αγγίζει το ζήτημα της παρένθετης μητρότητας και φαίνεται πως έχει ψάξει διεισδυτικά το θέμα.
Τίτλος ευρηματικός, ωραίο εξώφυλλο και αληθινή ιστορία είναι κάποια από τα στοιχεία που θα κεντρίσουν τον αναγνώστη για να διαβάσει το νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Παναγοπούλου. Άλλωστε και όλοι μας, με το που βλέπουμε την λέξη απωθημένα συνειρμικά σίγουρα θα ταξιδέψουμε κάπου. Στο συγκεκριμένο βιβλίο, ένας μεγάλος έρωτας ανάμεσα σε γόνο επιχειρηματικής οικογένειας και σε μια απλή κοπέλα υπάλληλο του πρωταγωνιστεί σε συνδυασμό με μια τοξική αδερφή που καταφέρνει να τον τινάξει στον αέρα κυριολεκτικά στα σκαλιά της εκκλησίας. Ξεχνιέται όμως ο σαρωτικός έρωτας μετά από χρόνια; Ή πάντα η θύμηση του λαβώνει την καρδιά σου; Καταφέρνεις να προχωρήσεις τη ζωή σου νιώθοντας ευτυχισμένος;
ΚΛΗΡΩΣΗ 27/7/2022
Ο Γ. Πολυράκης πολυγραφότατος και πάντα ευρηματικός με μακροχρόνια διαδρομή στο χώρο της λογοτεχνίας δεν χρειάζεται συστάσεις. Τα μυθιστορήματα του αγαπιούνται από τους αναγνώστες, για την διαφορετικότητα που έχουν μεταξύ τους, την καθηλωτική πλοκή και την άρτια λογοτεχνική τους γραφή. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το νέο του πόνημα με τίτλο «Στην κορυφή του Ολύμπου», το 23ο κατά σειρά, αφήνοντας μου πολύ καλές εντυπώσεις.
Είκοσι χρόνια μετά «το νησί » η αγαπημένη συγγραφέας των Ελλήνων Victoria Hislop έδωσε ραντεβού με τους βασικούς πρωταγωνιστές στο χαρτί, γιατί η ίδια όπως και οι αναγνώστες ήθελαν να μάθουν πως συνεχίστηκαν οι ζωές όλων μετά από εκείνη τη μοιραία νύχτα του Αυγούστου, του 1957. Η Άννα , πέφτει νεκρή από τις σφαίρες του Αντρέα του συζύγου της . Ένας άντρας φεύγει από την Κρήτη και η μικρή Σοφία δόθηκε για υιοθεσία στην αδερφή της Άννας , τη Μαρία και το σύζυγο της. Μοιραία, τελικά εκείνη τη χαρμόσυνη μέρα που δόθηκε το γλέντι για το κλείσιμο της Σπιναλόγκα αφού ενώ βρέθηκε η θεραπεία της λέπρας σημαδεύτηκε από τη δολοφονία της Άννας και οι ζωές όλων άλλαξαν άρδην ξαφνικά .
Μου εξιτάρουν το ενδιαφέρον πάντα τα μυθιστορήματα της Ιφιγένειας Τέκου, γιατί εκτός από τους ιδιαίτερους τίτλους τους, έχουν πρωτότυπη πλοκή που συνδυάζει ιστορικές αναφορές και κοινωνικά μηνύματα. Στο νέο της βιβλίο που τιτλοφορείται «O άντρας με τις κούκλες» χρησιμοποιώντας εύστοχα έναν ιαπωνικό θρύλο σχετικά με τις κούκλες kokeshi πάει ένα βήμα παρακάτω. Μας μεταφέρει χρονικά στην Ιταλία λίγα χρονιά μετά το τέλος του Β' παγκοσμίου πολέμου, όπου κάποιος άντρας δολοφονεί ανθρώπους δωσίλογους των Γερμανών, φτιάχνοντας για το κάθε θύμα του μια τέτοια κούκλα. Παράλληλα, παρακολουθούμε την ιστορία της δεκαεξάχρονης Αλεμίνας, η οποία αναγκάζεται να μείνει με τον παππού της, από τη μεριά του πατέρα της, ο οποίος είναι ένας σκληρόκαρδος άνθρωπος με πολλά ένοχα μυστικά. Στον νέο τόπο κατοικίας της η Αλεμίνα γνωρίζει τον έρωτα, τη φιλία και την στήριξη από ανθρώπους που ως τώρα δεν ήξερε αλλά παράλληλα έρχεται αντιμέτωπη με κάτι δυσβάσταχτο για την ίδια.
«Όλα όσα ψιθυρίσαμε» τιτλοφορείται το πρώτο μυθιστόρημα της Μαρίας Μαρσέλου, από τις εκδόσεις Ψυχογιός και πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που εστιάζει στην γυναίκα που ζει συμβατικά σε ένα γάμο. Θέμα διαχρονικό και επίκαιρο, καθώς στην εποχή μας πολλές σχέσεις υπάρχουν για τα να έχουν υπόσταση στα μάτια του κόσμου. Η Ερατώ, η κεντρική ηρωίδα νιώθει ευγνωμοσύνη για τον άντρα της καθώς την έσωσε από τη βίαιη και καταπιεστική θεία της, όμως δε μπορεί να νιώσει αγάπη ούτε για εκείνον ούτε για την κόρη της. Η φωτιά που σιγοκαίει μέσα της θα φουντώσει όταν γνωρίσει τον Παύλο, που πρόκειται να παντρευτεί την κουνιάδα της. Θα παραδοθεί στην μαγεία του έρωτα ή θα συνεχίσει μια ζωή δίχως συναίσθημα;
