Η Ελευθερία Μεταξά έχει καθιερωθεί ως μία από τις πιο αξιόπιστες φωνές στο χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας, δημιουργώντας ιστορίες που κόβουν την ανάσα, γεμάτες μυστήριο, δράση και ψυχολογική ένταση. Στο νέο της μυθιστόρημα, «Ίχνος στον καθρέφτη», επιστρέφει με μια ανατριχιαστική υπόθεση που παγιδεύει τον αναγνώστη σε έναν σκοτεινό λαβύρινθο γρίφων, επικίνδυνων μυστικών και αδιάκοπης αγωνίας.
Ο Μαρκογιαννάκης ανήκει σε εκείνη τη γενιά συγγραφέων που υπηρετούν την αστυνομική λογοτεχνία με αφοσίωση και συνέπεια. Τα βιβλία του χαρακτηρίζονται από καλοδουλεμένες πλοκές, προσεγμένη αφήγηση και έντονη ατμόσφαιρα μυστηρίου, χωρίς υπερβολές και τεχνητές εντυπωσιακές κορυφώσεις. Έχει καταφέρει να δημιουργήσει το δικό του, πιστό αναγνωστικό κοινό, γιατί κάθε έργο του αποτελεί εγγύηση μιας ιστορίας που σέβεται τη λογική του είδους και την ανάγκη του αναγνώστη για σασπένς και ανατροπές.
Η Μαρία Τζιρίτα στη συγγραφική της διαδρομή αναδεικνύει αληθινές ιστορίες, οι οποίες αγγίζουν την ψυχή του αναγνώστη λόγω των ηρώων τους και των μηνυμάτων που περνάνε. Στο τελευταίο της μυθιστόρημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, «με λένε Άννα» πραγματεύεται την ιστορία μιας γυναίκας, η οποία περνά δια πυρός και σιδήρου. Από μικρή η Άννα, που ξεχώριζε για την ομορφιά και την σπιρτάδα της, αντιμετωπίζει το σκληρό πρόσωπο της ζωής και η επαφή της με το αντρικό φύλο θα τη γεμίσει πληγές, ανασφάλεια και σκληράδα.
Ενα δραματικό αληθινό γεγονός αποτέλεσε την εμπνευση του Σπ. Πετρουλάκη στο νέο του μυθιστόρημα. Όπως αποκαλύπτει και ο τιτλος του βιβλίου κεντρικό στοιχείο πλοκής είναι το πονεμένο για την ελληνική ναυτιλία ναυάγιο του «Ηράκλειον», στα ανοικτά της Φαλκονερας, στο οποίο χάθηκαν παρά πολλές ψυχές μέσα σε δεκαπέντε λεπτά από τη βύθιση του.
Όπως έχω ξαναπεί, δηλώνω fan της Ελευθερίας Μεταξά. Ξεχωρίζω κάθε φορά όχι μόνο την ιδιαίτερη προσέγγιση του ευαίσθητου θέματος που πραγματεύεται, αλλά και την αμεσότητα της γραφής της. Ακολουθώντας την πιστά, κάθε φορά σκέφτομαι πως θα της είναι εξαιρετικά δύσκολο να γράψει ξανά ένα τόσο βαθιά ανθρώπινο και συγκλονιστικό μυθιστόρημα. Και όμως κάθε φορά, ευτυχώς με διαψεύδει. «Το χέρι του θεού» είναι ένα πολυδιάστατο βιβλίο που καταφέρνει να φανερώσει για άλλη μια φορά την δύναμη της πένας της, αναδεικνύοντας φανατισμούς και κοινωνικά στερεότυπα, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι το τέλος.
