Μία πληθώρα βιβλίων φτάσανε στα χέρια μας και αυτή την χρονιά από τον συναρπαστικό κόσμο της λογοτεχνίας
-όσο ενδεικτική και αν είναι- που περιλαμβάνει σχεδόν τα
πάντα: το έγκλημα, το μυστήριο, τον έρωτα, την αυτοβιογραφία, τις μικρές
καθημερινές ιστορίες, τα ανθρώπινα πάθη, όλα αυτά μαζί με την κλασική
αφήγηση, τη μοντέρνα πειραματική συγγραφική προσέγγιση, την φιλοσοφική
προδιάθεση, τη στοχαστική δεινότητα, τις πλέον απρόσμενες εμπειρίες.
Μια
τέτοια περιδιάβαση σε 21 επιλεγμένα μυθιστορήματα που ξεχωρίσαμε και σας προτείνουμε πιθανότατα θα σας ενθουσιάσει.
Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα καταπληκτικό εκπαιδευτικό ΜΑΓΙΚΌ ΚΟΥΤΊ που έφτασε στα χέρια μου, και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις πεδίο, το ΔΥΣΛΕΞΊΑ BOX!
«Στη μικρή Ξένια δεν
αρέσει να διαβάζει δυνατά στη τάξη. Ο λόγος είναι γιατί δυσκολεύεται να αναγνωρίζει
τα γράμματα στη σελίδα, με αποτέλεσμα να μην τα διαβάζει σωστά και πολλές φορές
οι συμμαθητές της να γελούν μαζί της. Έτσι, προτιμά να μην πηγαίνει στο σχολείο,
εξάλλου και οι δάσκαλοί της συχνά της κάνουν παρατηρήσεις για την ορθογραφία της.
Δεν είναι λίγες οι φορές που κλείνεται στον εαυτό της και αναρωτιέται γιατί δεν
είναι τόσο έξυπνη όσο οι άλλοι συμμαθητές της.
Ευτυχώς υπάρχει η δασκάλα
των καλλιτεχνικών που συχνά την επιβραβεύει για τις ζωγραφιές της, αλλά και η
κα. Τασία στο μάθημα μπαλέτου που της λέει πως σίγουρα όταν μεγαλώσει θα γίνει σπουδαία
μπαλαρίνα, και καταφέρνουν να χαϊδεύουν την πληγωμένη ευαίσθητη ψυχούλα της.
Όμως σίγουρα οι γονείς της
Ξένιας και οι δάσκαλοί της δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι η μικρή έχει
δυσλεξία.»
Σε μια υπέροχη ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28/01/2017 και ώρα
19.00 στην ταβέρνα ΠΛΑΓΙΑ στο όμορφο χωριό ΜΑΡΑΘΟΣ της Κρήτης, η παρουσίαση του βιβλίου ''ΠΟΥΛΙ ΘΑ ΚΑΜΩ ΤΗΝ ΧΑΡΑ'' της συγγραφέας Μαρία Πρινάρη-Καρκαβατσάκηπου κυκλοφορεί από τιςΕκδόσεις Πνοή. Παραμονή της παρουσίασης του βιβλίου, η συγγραφέας μαζί με την συγγραφέα και εκδότρια του εκδοτικού οίκου ΠΝΟΗ, την Κάκια Ξύδη καθώς και με τηνEva Natsiμια απο τις διαχειρίστριες της ομάδας ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ, δώσανε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό Teamfm Rethymno στην Ραδ. Εκπομπή notebook με τον Μαρίνος Κουνάδης.
Η αίθουσα της παρουσίασης ήταν ασφυκτικά γεμάτη απο κόσμο που με την αγάπη τους δώσανε μια άλλη νότα στην όλη βραδιά. Για το βιβλίο μίλησαν ηEva Natsi blogger στο ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ και ο Manos Papastefanakis ψυχολόγος. Ήταν μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση καθώς στο βιβλίο της η συγγραφέας κάνει αναφορά στον πατέρα της ο οποίος ειναι και ο δημιουργός της μαντινάδας, τον πρώτο στίχο της οποίας έδωσε σαν τίτλο στο βιβλίο της.
«Πουλί θα κάμω τη χαρά να φύγει να πετάξει στων πονεμένων τσι καρδιές εκειά να πάει να κάτσει».
«Σας αποχαιρετώ για απόψε, μ’ αυτή τη μαντινάδα ενός
σπουδαίου συμπατριώτη μου, καλλιτέχνη της κρητικής μουσικής, του
Πριναροστέλιου. Τα λόγια αυτής της μαντινάδας αλλά και η μουσική της, ήρθαν και φώλιασαν στο
μυαλό του μέσα στον ύπνο του. Μια μαντινάδα με τόσο μεγάλο νόημα γεννήθηκε
μέσα στο όνειρο του καλλιτέχνη. Φανταστείτε πόσο σπουδαίος ήταν, πόσο
ευαίσθητος και πόσο σοφός, κι ας ήταν αγράμματος. Από τότε την τραγούδησε πολλές φορές
στα γλέντια και στις παρέες που έπαιζε και τραγουδούσε. Και μιλάω για εκείνον
σε παρελθόντα χρόνο γιατί σήμερα δεν βρίσκεται κοντά μας. Βρίσκεται κοντά
στους παλιούς του φίλους, στις παρέες που γλέντησαν πολλές φορές μαζί και είμαι
σίγουρος πως συνεχίζουν να γλεντούν εκεί ψηλά και να δημιουργούν προβλήματα στον
Χάρο γιατί φοβάται μήπως με τη λύρα του και τη βροντερή και συγχρόνως γλυκιά φωνή
του, ξεσηκώσει όλους εκείνους που κρατάει φυλακισμένους στον κάτω κόσμο. Τα
λόγια αυτά, κομμάτι μιας βαριάς κληρονομιάς που άφησε πίσω του, είναι γραμμένα σ’
ένα κομμάτι μάρμαρο εκεί που αναπαύεται, γιατί είναι λόγια δικά του, μα τα
δανείστηκα για να σας πω πως στης καρδιάς την πληγή, φάρμακο είναι η χαρά και πρέπει να τη δίνουμε απλόχερα. Όσο μεγαλύτερη η δόση, τόσο πιο γρήγορα περνάει ο πόνος».
Στο τέλος της παρουσίασης η κα.Πρινάρη-Καρκαβατσάκη, υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου της,συνομίλησε και φωτογραφήθηκε με τους αναγνώστες της. Η βραδιά ολοκληρώθηκε με την απερίγραπτη Κρητική φιλοξενία μέσα απο ρακοπότηρα και κεράσματα γύρω απο ενα μεγάλο κυκλικό τζάκι που έδινε μια άλλη ατμόσφαιρα στο χώρο.
Πόσο ψηλά μπορεί να πετάξει η χαρά...και πόσο
βαθιά μπορεί να τρυπώσει στις πονεμένες ψυχές!!!! Πόσο μπορείς να περιμένεις τη
λύτρωση και πόσο αυτή η χαρά έχει την υπομονή ώστε να σε ψάξει και να σε βρει??
Η συγγραφέας δίνει εύστοχα την απάντηση μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού,
το οποίο είμαι σίγουρη πως θα το λατρέψετε όπως έκανα κι εγώ. Ένα σπουργίτι του
οποίου τα πόδια έχουν παγώσει σε ένα μεταλλικό φραχτι… Έτσι μοιάζει η ψυχή της
Λένας… Μια καταιγίδα έξω και άλλη μια μέσα της… Αναπάντητα γιατί στο τραγικό
συμβάν της ζωής της… Τον αγάπησε πολύ τον Φανη, άλλα φαίνεται πως η ζωη είχε
άλλα σχέδια γιαυτους. Νύφη, σε ένα γάμο που ποτέ δεν θα γίνει!!! Μια χαρά,
όνειρο ζωής που ποτέ δεν θα ολοκληρωθεί όπως επιβάλλεται απο τα καθιερωμένα!!! Η
μοίρα, κρυμμένη πίσω από το πέπλο της νύφης, γελούσε πονηρά και έγραφε άλλα στο
τεφτέρι της. Ένας κεραυνός στην λιακάδα της ψυχής. Ένα δυστύχημα που ανατρέπει
τη ζωή της Λένας κι αυτόματα μια παραδεισένια στιγμή εξελίσσεται σε ένα γολγοθά
και μια κόλαση του εσωτερικού της κόσμου κάνοντας τη ζωή της μαρτύριο!!! Έτσι
είναι βλέπεις η αγάπη!!! Σε κουβαλάει...αλλά μερικές φορές κι εσύ κουβαλάς ξένο
πόνο στην πλάτη σου!!!Μια γουλιά χαράς που την ακολουθεί ένα ποτήρι πίκρας…
Και κάπου εκεί παγώνει ο χρόνος… είναι όλα τόσο σκοτεινά…
Ένα μέλλον που δεν πρόλαβε να δει μια ηλιαχτίδα φως.Η Λένα βρίσκει καταφύγιο στο άδειο της δωμάτιο,
κουβαλώντας μια άδεια, βαριά, σκαλιστή, επίχρυση κορνιζά στην ψυχή της, εκείνη
της παρ’ολιγου ευτυχίας της με τον Φανη. Προσπάθησε να την πετάξει, να την σπάσει
μα δεν μπορούσε… Ούτε καν να την παρακάμψει. Στοίχειωσε στο μυαλό της για να
της θυμίζει πόσο χρόνο και κόπο ξόδεψε για να ζωγραφίσει με διάφορα χρώματα το περιεχόμενο
της. Φοβήθηκε τις χαραμάδες που αφήναν τις ηλιαχτίδες να ξεπροβάλλουν και να φωτίζουν
την πονεμένη της ψυχή. Δεν ήθελε να είναι ευτυχισμένη. Δεν της άξιζε είπε.
Ένοιωθε ενοχές… πολλές ενοχές… Γιατί εκείνη ζούσεενώ ο αγαπημένος της όχι πια…
Ένα πολύ δυνατό βιβλίο που σκιαγραφεί άρτια το πρόσωπο της πρωταγωνίστριας που περνά απο το στάδιο της απώλειας σε αυτό της κατάθλιψης και με την σειρά του στην προσπάθεια οικογένειας και φίλων να την βοηθήσουν να το ξεπεράσει.... Άραγε είναι ικανό αυτό απο μόνο του να βοηθήσει μια τέτοια κατάσταση;
Η Μαρία Πρινάρη-Καρκαβατσάκη γεννήθηκε στο
Ηράκλειο της Κρήτης. Τα πρώτα δώδεκα χρόνια της ζωής της τα έζησε στο χωριό της
το Μάραθος. Στη συνέχεια, πήγε στο Ηράκλειο όπου, αφού αποφοίτησε από το
λύκειο, εργάστηκε σε ξενοδοχειακές και τουριστικές επιχειρήσεις έως το 1984.
Από το 1985 μεχρι και το 2016 έζησε στην Αθήνα με όνειρο να επιστρέψει στο χωριό. Εργάστηκε στον
δημόσιο τομέα για είκοσι επτά χρόνια και σήμερα είναι συνταξιούχος. Αυτό της
προσφέρει την πολυτέλεια του χρόνου που χρειάζεται για να γράφει αυτά που
σκέφτεται, φαντάζεται ή αισθάνεται. Είναι κάτι που πάντα έκανε, γράφοντας
κυρίως ποιήματα τα οποία χάριζε σε όλους όσους αγαπά. Είναι παντρεμένη με τον
Φώτη Καρκαβατσάκη και έχουν αποκτήσει έναν γιο, μια κόρη, καθώς και δυο
εγγονακια. Το ΄΄ Η αγάπη ποτέ δεν έσβησε΄΄ είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και
κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη και το "Πουλί θα κάμω την χαρά" είναι το δεύτερο πνευματικό της παιδί.
Να ευχηθούμε με την σειρά μας στην Μαρία Πριναρη Καρκαβατσακη να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο γιατί πραγματικά είναι ενα βιβλίο που αξίζει !!!
Αν είχατε τη δυνατότητα για μία ώρα να κάνατε κάτι, το οτιδήποτε, και να μην μπορεί κανείς να αποδείξει ότι στον τάδε χρόνο το κάνατε, ποιο θα ήταν αυτό; Τι θα επιλέγατε;
Όταν κάθε χρόνο αλλάζει η ώρα το φθινόπωρο και από τέσσερις το πρωί ξαναπάει τρεις, ο καθείς από μας μπορεί να κάνει κάτι μεταξύ τρεις και τέσσερις και να ’ναι σαν να μην το έκανε ποτέ. Έπρεπε να μεγαλώσω πολύ για να καταλάβω πως ό,τι ζούμε είναι ένα ψέμα, πως η ζωή είναι ο χρόνος που φεύγει κι ο χρόνος αυτός δεν ορίζεται παρά μονάχα ως σύνολο στιγμών και τυχαίων γεγονότων. Άραγε, πόσο ελεύθερος είναι κανείς να αποφασίζει για τη ζωή του; Πόσα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν αλλιώς αν δεν ήμασταν στο τάδε μέρος, την τάδε στιγμή, την τάδε ώρα;
Το Βιβλίο μέσα απο την ματιά μας:
Όταν ένα βιβλίο καταφέρνει απο την πρώτη κιόλας στιγμή, απο την πρώτη λέξη απο την πρώτη σειρά να κατευθύνει το μυαλό και να τιθασεύσει την ψυχή. Να οδηγήσει με τους δικούς του όρους την εξέλιξη και την διακύμανση των συναισθημάτων. Να κουμαντάρει την έξαρση και να ξεσηκώσει την κατάλληλη στιγμή τα κύματα της συναισθηματικής πληρότητας αγγίζοντας στο έπακρο τις χορδές της καρδιάς και του μυαλού, τότε αυτό το βιβλίο έχει καταφέρει να σφραγίσει την καρδιά του αναγνώστη με έναν ιδιαίτερο και περίτεχνο τρόπο.
Ένας ηλικιωμένος άντρας σε ένα καφενείο στήνει στο "μυαλό του" στο τώρα ή στο χθές ένα ιδιότυπο δικαστήριο, το δικαστήριο που στήνει η ίδια η συνείδηση του με σκοπό την εξιλέωση και την αποδοχή μιας ζωής γεμάτη λάθη, άσχημες αποφάσεις και τραγικές πράξεις. Ο χρόνος στήνει το ανελέητο παιχνίδι του και βομβαρδίζει με αναμνήσεις τον ταραγμένο νού που προσπαθεί να ισορροπήσει το βάρος των πράξεων του για να βγάλει την τελεσίδικη απόφαση για τον ίδιο του τον εαυτό. Το δρομολόγιο του στο χθές και στο σήμερα Η αναζήτηση της ίδιας της ψυχής του, η καταγραφή της ίδιας της ζωής του κάτω απο ένα άλλο πρίσμα, απαλλαγμένο απο εγωισμούς και δικαιολογίες θα τον οδηγήσει και εκείνον και εμάς σε ένα μονοπάτι που κανείς δεν περιμένει. Που κανείς δεν έχει φανταστεί. Μπήκαμε στην μηχανή του χρόνου και ζήσαμε όλες τις ψευδαισθήσεις της νιότης, τον χρόνο που αλλάζει μορφή και ιδιότητα καθώς περνάει απο επάνω μας αφήνοντας τα σημάδια του και καθώς αλλοιώνει και αλλάζει τον τρόπο σκέψης και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα. Αλλά το βασικότερο όλων σαν ο χρόνος περάσει γίνονται ορατά πια και αμετάκλητα ίσως τα λάθη μας που έκαναν κακό στις ζωές των άλλων. Ένα βιβλίο βαθιά φιλοσοφικό βαθιά ερωτικό, βαθιά αληθινό με γερούς και αξέχαστους συμβολισμούς.
Μια κατάθεση ψυχής σε ένα ανατρεπτικό και άψογα κατευθυνόμενο παιχνίδι με τον χρόνο. Ένα απόσταγμα φιλοσοφίας με αλήθειες που κόβουν σαν λεπίδες. Μια ειλικρινής χειμαρρώδης απολογία απο τον κεντρικό ήρωα που σφυροκοπάει την συνείδηση και στην ουσία φέρνει τον αναγνώστη στημένο χωρίς να το καταλάβει μπροστά στον καθρέπτη της ίδιας του της ψυχής.
Ο Πασχάλης Πράντζιος για άλλη μια φορά σπάει τα κατεστημένα και τα πολυπαιγμένα σενάρια και μας παρουσιάζει μια ιστορία που αφήνει το μυαλό να σκεφτεί ,να αναλύσει και να κατανοήσει βήμα βήμα τις πράξεις των ηρώων. Ακολουθώντας τα χνάρια που αφήνει ο συγγραφέας παίζοντας με τον χρόνο βιώνουμε ένα ανεπανάληπτο ταξίδι αυτογνωσίας. Δεχόμαστε ένα γερό και αξέχαστο μάθημα ζωής για το πως και πότε πρέπει να αποδεχόμαστε λάθη και συμπεριφορές. Για το πως και γιατί πρέπει να κάνουμε πάντα έναν σωστό αληθινό και έντιμο απολογισμό των σκέψεων και των πράξεων μας. Ο Χρόνος ας γυρίσει πίσω έστω και εικονικά έστω και μεταφυσικά για να προλάβει τα λάθη που είναι ικανά να προκαλέσουν στις ζωές των άλλων μη αναστρέψιμες πληγές.
Αν θέλετε να γνωρίσετε απο την αρχή τον εαυτό σας, διαβάστε αυτό το εξαιρετικό βιβλίο.
