Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΝΟΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΝΟΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026

"ΤΟ ΜΉΝΥΜΑ" - Γρηγόρης Αυδικος, εκδόσεις ΠΝΟΉ. Με την ματιά της Εύας Νάτση

 «Το μήνυμα» είναι ένα βιβλίο που σε παίρνει από το χέρι ήσυχα και χωρίς να κάνει φασαρία, ούτε εκβιάζοντας το συναίσθημα, σου ανοίγει στιγμές. Μικρές, καθημερινές, ανθρώπινες. Από αυτές που όταν τις διαβάζεις, έχεις την αίσθηση πως κάπου τις έχεις ζήσει κι εσύ, ή τουλάχιστον τις έχεις νιώσει.

Μια πορτοκαλάδα φτιαγμένη μόνο από το χέρι του πατέρα γίνεται κάτι πολύ περισσότερο από ένα ρόφημα. Είναι η παιδική εμπιστοσύνη στην πιο καθαρή της μορφή. Εκείνη η βεβαιότητα πως ό,τι έρχεται από τον γονιό είναι ασφάλεια, φροντίδα, αγάπη. Με τα χρόνια αυτό δεν ξεθωριάζει. Μεγαλώνει μέσα μας και γίνεται μνήμη τρυφερή, σχεδόν ιερή. Έτσι λειτουργούν και οι ιστορίες του Αυδίκου. Δεν μένουν στο τώρα. Ακολουθούν τον αναγνώστη.


Κυριακή 31 Αυγούστου 2025

Κριτική – «Προορισμός Κάρμα» της Γιούλιας Πομπόρτση, εκδόσεις ΠΝΟΗ. Με την ματιά της Εύας Νάτση!

 

Ένα καλοκαίρι, μια θάλασσα, ένα σκάφος. Το αλμυρό αεράκι γίνεται μάρτυρας μιας παρέας που γιορτάζει και την ίδια στιγμή αναμετριέται με τη ζωή της. Το ταξιδιάρικο ύφος της Γιούλιας Πομπόρτση σε παρασέρνει από την πρώτη σελίδα γιατί εδώ, μέσα στο φως και στη θάλασσα, ξεπηδούν όλα τα μεγάλα ερωτήματα που καίνε τον άνθρωπο. Το Κάρμα: είναι άραγε η αφετηρία μας ή ο προορισμός μας;

Η Εύα και ο Μάριος είναι ο πυρήνας. Δύο άνθρωποι που κουβαλούν το βάρος του παρελθόντος και το φως μιας νέας αρχής. Ο έρωτάς τους δεν είναι εύκολος, είναι αλχημιστική δοκιμασία. Η Εύα, που άγγιξε το σκοτάδι της απόρριψης και του θανάτου, βρίσκει ξανά την ανάσα της μέσα από το πάθος. Ο Μάριος στέκεται δίπλα της όχι σαν σωτήρας, αλλά σαν συνοδοιπόρος. Μαζί αποδεικνύουν ότι ο έρωτας είναι θηρίο και φως, που αν το δαμάσεις, σε αναγεννά.


Κυριακή 6 Ιουλίου 2025

Old Soul – Γιώργος Καστέλλης, Εκδόσεις ΠΝΟΗ. Με την ματιά της Εύας Νάτση!

 Για εκείνα που ποθήσαμε και δεν ζήσαμε. Για τις ζωές που δεν ξεχάσαμε, όσο κι αν προσπαθήσαμε.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μοναξιά από το να θυμάσαι πράγματα που οι άλλοι δεν έζησαν ποτέ. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από το να αισθάνεσαι ότι κάποτε, κάπου, ήσουν κάτι άλλο. Κάποιος άλλος. Ότι έχεις αγαπήσει με τρόπο που δεν εξηγείται. Πονέσει χωρίς εξήγηση. Φοβηθεί χωρίς λόγο. Σαν κάτι μέσα σου να κουβαλάει το βάρος μιας ζωής που δεν έζησες. Ή που ίσως... έζησες και δεν το θυμάσαι.